Help! Ik heb het zo druk… ik heb namelijk vakantie!

Quote-Mindful-Monday-ELISE-27042015

Oh hey! Dat is lang geleden… tja ik ben ook zo druk geweest… je kent het wel.. de laatste weken voor de vakantie.. Hoe goed je ook in het voren werkt, op het laatst heb je het altijd het drukst… maar weet je… ik heb bijna vakantie… en dan…. ben ik nog veel en veel drukker….Ehm juist ja.

Misschien ken je het, dat je in de weken naar de vakantie toe al druk bent met het volplannen van je vakantie. Je hebt die en die al maanden niet gezien, oh en je hebt eindelijk tijd om dat boek te lezen. En je wilt ook meer tijd nemen om te sporten en gezond te koken. Natuurlijk ga je ook drie week op vakantie. Daar moet alles voor gepakt worden en er staat al maanden in de planning om de zolder op te ruimen… en ja hoor dat komt ook op je ‘to do list’ voor in de vakantie…

Ik heb twee dingen ontdekt… 1 ik ben altijd heel druk in de vakantie met alles wat ik op mijn to do list heb gezet… en 2 ik ben eigenlijk als ik werk veel productiever. Ook productiever met de dingen die niet met mijn werk te maken hebben.

Ik zal het even uitleggen. Als ik op mijn vrije dag productief wil zijn, moet ik vroeg opstaan en meteen beginnen. Als ik ook maar iets langer in bed blijf liggen, loop ik de hele dag achter de feiten aan. En kijk ik niet 1 serie tijdens mijn pauze maar zo 3 of 4 (of meer). Maar als ik werk sta ik op met mijn man. Of ik nou om 09:00 uur moet beginnen of om 11.15 uur. Ik sta om 06:45 uur op (oke ik geef toe, soms snooze ik). Ik houd dan lekker stille tijd, lees, bereid me voor op school. Doe de afwas van gisteren, draai nog even een wasje en vol energie ga ik naar mijn werk. Als ik terug kom van mijn werk ben ik moe, maar voldaan. Dan kijk ik vaak een serie, lees een boek of schrijf verder aan mijn eigen boek terwijl ik koffie drink. Ik regel het eten, dek de tafel, ontvang mijn man, was af en draai nog een ander wasje en heb vaak ook nog energie om te sporten (dat doe ik sporadisch), liedjes te schrijven, te werken aan mijn boek of even een wandelingetje te maken….

Hoe kan het toch, dat ik op één of andere manier van mezelf verwacht dat ik van alles ‘moet’ in de vakantie, maar zelden tot nooit al mijn doelen haal. Terwijl als ik éénmaal in de ‘werkflow’ zit, ik ontzettend productief ben? En waar is die flow gebleven tijdens je vakantie?

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik houd van ‘to do’ lijstjes. Ook in mijn vakantie. Ik vind het heerlijk om dingen door te strepen. Ik geef hierbij eerlijk toe dat ik soms iets opschrijf wat ik al gedaan heb, zodat ik het alsnog kan doorstrepen… Waarom haal ik toch zoveel voldoening uit mijn ‘to do’ lijstjes? Ik hoop niet dat je op een antwoord wacht, want ik weet het eerlijk gezegd niet. Een goede balans vinden tussen dingen doen die handig zijn om te doen, omdat je er verder niet veel tijd voor hebt, maar ook het loslaten van je ‘to do’s’ is een steeds terugkerende struggel….Ken je dat?

Ergens houd ik ook van functionele vakanties…. en dat zijn twee gekke woorden in 1 zin. Mijn man en ik zijn dan ook totaal verschillend. Ik stel altijd doelen voor mijn vakanties. Ik heb vaak een aantal boeken die ik gelezen wil hebben, steden die ik wil bezoeken, een lijstje met mensen waarmee ik wil afspreken en voor deze vakantie heb ik als doel gesteld dat ik mijn boek af wil maken. Met Op en Top Vrouw gaan we een nieuwe show schrijven voor kerst. En natuurlijk staan nieuwe liedjes schrijven op mijn to do list. (yeah kerstliedjes schrijven in de zomer 😉 ) Joël heeft 1 doel. Leven met de dag, niet te veel plannen en gewoon lekker genieten (of zijn dat drie doelen)…. Tja denk ik dan… en dan is de vakantie voorbij en dan hebben we nog steeds niet de zolder opgeruimd…

Ik heb geen antwoorden en ik merk dat ik een soort van zelfreflectie schrijf. Terwijl ik dit schrijf ontdek ik dingen over mezelf… best leuk eigenlijk… maar goed ik dwaal af… O ja, ik heb geen antwoorden maar wel een tip. In plaats van elke dag ‘to do’ lijstjes maken, heb ik deze vakantie een soort van ‘possible to do’s ‘ database. Die zolder die wil ik graag opruimen… maar dat is echt iets voor een regenachtige dag… dus als het een dagje regent kan ik dat doen (of niet). Een soort van ‘anti verveel’ database, zeg maar. Ik heb een stapel boeken die ik kan lezen, ik heb een heel tof studieboek gekocht die ik door kan werken, ook heb ik nieuwe tijdschriften en een nieuw kookboek gekocht. Ik weet van mezelf dat ik in de vakantie altijd meer ruimte in mijn hoofd heb om te schrijven. Dus dat schrijven, of het nou mijn boek, liedjes of blozen is, dat komt ook wel goed. En soms werk je ook gewoon goed met een deadline.. althans ik wel… dus ik heb twee vriendinnen beloofd dat ze mijn boek mogen lezen als die af is… hopelijk is dat aan het eind van de vakantie… maar wie weet… wie weet verzin ik wel wat anders om te doen….

Help ik reed bijna mijn schoonmoeder aan….

IMG_1532

Zo Zo… het is even stil geweest, maar hier ben ik weer! De eerste show is al lang afgelopen en we hebben morgen onze derde uitvoering van show 2! En wat een te gekke reacties hebben we gekregen de eerste twee avonden. Na afscheid van de eerste show, beginnen met schrijven, nog meer schrijven en nog meer schrijven, oude liedjes verzamelen en nieuwe dansjes verzinnen ontstond de nieuwe show. Dit keer niet alleen over persoonlijke dingen en over de leeftijdsfases waar wij in zitten, maar over verschillende generaties. Niet alleen de single, getrouwde en de moeder… maar ook de oma, vrouw in de overgang en de puber komen aan bod in onze nieuwe show… Van rappende oma’s tot zomerse liedjes… Het was zweten, lachen en soms ook een beetje huilen.

En wat gebeurt mij vlak voor de show…. nou dat zal ik je even vertellen. Ik denk dat God mij nieuwe inspiratie wilde geven voor de nieuwe show.. maar helaas alle liedjes waren al geschreven.. Anders hadden we een nieuw liedje met de titel: ‘Help ik heb mijn schoonmoeder aangereden…. of toch niet’…. (Tja hoe je dat op muziek lekker laat lopen weet ik nog niet precies)

Maar goed… ik zal er niet meer om heen draaien. En inmiddels kan ik er om lachen… maar toen heb ik heel hard gehuild… tranen met tuiten… Joel en ik waren bij mijn schoonouders. Joel op de motor en ik met de auto. Ik moest even wat spullen meenemen voor Joel en ik dacht eens even goed achteruit de oprijlaan op te rijden. Heftig geconcentreerd keek ik in mijn zij-spiegels (want dat heb ik immers geleerd) en dwars door het grind laat ik daar even een mooi potje achteruitrijden zien…. helemaal blij denk ik op het laatste moment… laat ik de auto nog even iets dichterbij zetten en zonder dat ik het door heb tik ik de motor van Joel aan. Ik begreep even niet wat er gebeurde maar aan het hoofd van mijn schoonvader zag ik wel dat ik iets raakte. Geschrokken kijk ik in mijn achteruitkijkspiegel en tot mijn schrik zie ik mijn schoonmoeder opstaan… ‘Oh nee, ik heb mijn schoonmoeder aangereden’. Op dat moment deed ik even een gebedje of ik misschien op een bijzondere manier kon verdwijnen… maar helaas ik zat even later nog steeds in de auto. Er schoot van alles door mijn hoofd… ‘ik heb mijn schoonmoeder aangereden, ik kan me hier echt nooit meer vertonen’…. ‘de auto is vast total los’…. ‘Joels motor is helemaal stuk’….. in mijn stress krijg ik een enorme paniekaanval en stap huilend de auto uit. Ik ben even een stukje gaan lopen en ergens op een bankje op de Veluwe ben ik neer geploft. En elke keer als ik mijn ogen dichtdeed zag ik mijn schoonmoeder weer overeind krabbelen. Het was vreselijk. Na een poosje zag ik een bekende auto… Het was Joel.. Gelukkig de auto deed het nog… Hij vertelde me dat er echt een mini kras op de auto zat, de motor het nog deed en mijn schoonmoeder uit reflex de motor wilde tegenhouden. Want wat bleek… ik had niet mijn schoonmoeder aangereden… (gelukkig!) maar de motor van Joel… Wat een opluchting… maar wat schaamde ik me…

Heb je dat ook wel eens… dat je iets kleins veel groter maakt… dat je denkt dat de wereld vergaat en het eigenlijk allemaal wel meevalt… Waar zal het m dan in zitten… trots misschien? Nou bij mij wel een beetje.. ik heb namelijk net mijn rijbewijs en ik dacht dat doe ik wel even… en ook al was de schade minimaal.. ik merk dat ik toch een beetje ‘bang’ ben geworden in de auto. Ik had ergens wel vertrouwen in mijn kijkkunsten.. en nu blijk ik daar toch minder goed in te zijn dan ik dacht… Na mijn idee kan je dan verschillende dingen doen… je kan je angst de macht geven.. of naar de realiteit kijken en gewoon denken.. dat overkomt de beste… maar niet weer doen 😉

Maar goed.. nieuwe inspiratie dus… mensen vragen wel eens hoe we toch op al die liedjes komen. Ik zal eerlijk vertellen dat ik dat deze show best spannend vond. Inplaats van over onderwerpen schrijven die in mijn eigen leven spelen, heb ik ook liedjes mogen schrijven over dingen die nog niet spelen. Ik merkte dat ik dat best wel spannend vond. Wat nou als je zelf denkt dat je ontzettend grappig bent en dat totaal niet het geval is… nou dan kan je wel door de grond zakken… maar de reacties waren super lief en ook al ben ik nog maar 29… toch schijn ik best wat te weten over de overgang 😉

Morgen hebben we weer een show.. en wat hebben we er zin in! Ik denk dat ik namens ons allemaal spreek als ik zeg dat we het een hele leuke show vinden om te spelen. We doen allemaal lekker veel en we krijgen er enorm veel energie van. Dus ben je nog niet geweest… kom zeker lekker kijken. Morgen 19 mei zijn we in Assen, en op zaterdag 3 juni geven een concert op Opwekking. In het nieuwe seizoen gaan we deze show hopelijk nog veel vaker spelen.. en ondertussen denken we ook na over de kerstshow… misschien past het daar wel in… het liedje: ‘Help ik heb mijn schoonmoeder aangereden…. of toch niet’.

 

 

Van opgebrand naar de rollatordans

17039291_1821886348073265_4327732286544911624_o

Gisteren was het zo ver… de allerlaatste ‘eerste’ Op en Top vrouw show… geen paniek hoor, we zijn al druk bezig met een nieuwe show… maar de show waar we vorig jaar april mee zijn begonnen is afgelopen… Na 18 shows en meerdere kleinere optredens is het tijd voor iets nieuws….Gisteren hebben we de show mogen afsluiten met een uitverkochte zaal. Het was meer dan  te gek… en wat nu…

Tijdens het laatste blokje zaten Christien en ik achter het scherm terwijl Gezina de sterren van de hemel zong. En opeens drong het tot me door… dat was de laatste keer dat ik het nummer opgebrand zong. Ik weet nog goed dat ik dat nummer schreef en voor het eerst bij mijn ouders achter de piano speelde. Mijn moeder had de tranen in haar ogen. Toen pas zag ik wat de burn out met mijn ouders gedaan had… hoeveel zorgen en verdriet het met zich mee had gebracht….. ik werd er zelf ook emotioneel van. Het ging al veel beter met mij, maar helemaal mezelf was ik nog niet. De energieke, gekke Barbara was er nog niet… Terwijl ik daar met Christien op de grond zat werd ik overspoeld door een gevoel van dankbaarheid. Wat gaat het weer goed met me en wat heeft Op en Top vrouw mij veel gegeven. Veel meer dan alleen maar een podium waar ik mag zingen. Op en Top vrouw heeft me twee hele lieve vriendinnen gegeven, een prachtige doelgroep die ik mag dienen, inspiratie om liedjes te schrijven, een plek om te groeien in mijn gave en talenten en een veilige plek om mezelf te zijn. Al deze dingen hebben bijgedragen aan mijn herstel. En na 2 jaar ziek zijn en 1,5 jaar vallen en opstaan in het ‘gewone’ leven, kan ik zeggen: het is voorbij! Geen burn out meer. Ik ben gezond!

Naast dat het de laatste keer was dat ik dat liedje zong, was het ook een afsluiting van een bewogen tijd van 3,5 jaar lang. Ondanks dat het niet altijd leuk was, heb ik nieuwe dromen mogen ontvangen en ben ik meer op mijn plek dan ooit. Ik geniet van het leven… en die energieke, gekke Barbara…. she is back!

En nu? Deze show is tot een spetterend einde gekomen! Maar het stopt hier absoluut niet. De eerste boekingen zijn al binnen… want… er komt een nieuwe show aan! Deze show gaan we lanceren rondom moederdag! Het schrijfproces is begonnen, de nieuwe jurkjes zijn binnen, de foto-shoot is geweest en de mannen zijn al aan het mopperen over de hoeveelheid props. Alles is dus goed en wel!

Afgelopen zaterdag heeft Jorn (man van Gezina) ontzettend emotioneel afscheid genomen van onze roze stoel die deel uit maakte van het vorige decor. Christien en ik moesten eigenlijk ontzettend lachen in de auto… want die stoel was toch ook werkelijk afzichtelijk… hahaha. Elke show zag je de mannen plannen smeden om de stoel ritueel te verbranden, per ongeluk te laten staan, of er met de kar over heen te rijden… het ene plan was nog erger dan de ander… maar gisteren…. is de stoel verkocht! En Jorn heeft de hele avond met een grijns op zijn gezicht gelopen!! Totdat ik hem er aan herinnerde dat we voor de volgende shows drie rollators gaan gebruiken!!! moehahahaha!

Ja het is wat…. stel je voor… herstelt van de burn out.. breek je je been door de rollatordans… Ehm…. ik zal voorzichtig doen. Binnenkort hebben we onze ‘pimp je rollator’ moment… dat wordt vast hilarisch. Ik denk dat wij zelf de meeste lol hebben om alles wat we verzinnen… hopelijk gaan jullie het net zo hilarisch vinden. Ik mag natuurlijk nog niet te veel verklappen… maar ik kan wel alvast de eerste vier data verklappen:

  • 12 mei
  • 13 mei
  • 14 mei (middagvoorstelling)
  • 19 mei

Meer over de komende show komt eind deze week! Lieve dames (en heren) geniet van de komende week en tot snel!

liefs Barbara

De rollator-tango……

img_9577

Jij en ik gaan later als we oud zijn rollator races organiseren

en lekker rellen in het bejaardentehuis……

Oh hallo, daar ben ik weer 😉 Ja ja we gaan aan de rollator. We zijn nog fris en fruitig maar toch… Waarom?? Nou dat kan ik je vertellen 🙂 Maar eerst afgelopen weekend……

Afgelopen weekend zijn we begonnen aan onze drukke februari maand. Een maand met 5 shows, waarvan er al 3 opzitten! Na twee succesvolle shows in Nieuw Loosdrecht (waar Joel weer uit zijn broek is gescheurd… ja alweer… ik weet ook niet waarom ik dit vermeld… maar goed…. ) waren we afgelopen zondag in Den Bosch. Na een tevergeefse zoektocht naar een Bosche bol… was het zover.  Nadat ik mij diep moest schamen voor mijn ongeloof (want we hadden uiteindelijk over de 200 bezoekers afgelopen weekend), sloeg weer de twijfel toe. We hadden al snel in de gaten dat er wel eens een heel aantal vrouwen de show kwamen bezoeken die niet in God geloofde. Ik moet je heel eerlijk vertellen dat ik dat best wel even spannend vond. Ik schaam mij totaal niet, maar toch. Opeens kwam weer dat stemmetje in mijn hart: ‘wat nou als ze het stom vinden en overdreven en weglopen’….. Heb jij dat ook wel eens… zo’n stom stemmetje… die je allemaal dingen influistert die nergens opslaan? Nou ik hoorde die stem luid en duidelijk afgelopen weekend…. Na een kort overleg of we nog een liedje eruit zouden gooien, kozen we toch om niks aan het programma te doen en de vrouwen, of ze nou geloofde of niet, mee te nemen in onze reis door het vrouw zijn. En gelukkig… niemand liep weg 😉

Ik merk dat ik de laatste tijd vaker last heb van de stemmetje. En het maakt me onrustig. Ik merk dat het, het plezier weghaalt. En die macht geef ik dat stemmetje. Want om iets met dat stemmetje te doen of om het te negeren, dat is aan mij. Alleen ik kan die keuze maken. En toch kies ik er te vaak voor om me door het stemmetje te laten leiden. Stom, suf, idioot… zeker, maar oh zo mensenlijk…

Ik las een mooi gedeelte in de bijbel over je geluk zoeken bij God. En dat is iets waar ik me echt aan vast wilt houden. Vooral op mijn werk. Een omgeving waar niet veel leerlingen of collega’s geloven in God. En ik het soms best lastig vind om meningen van anderen, me niet te veel aan te trekken. Zelfs nu ik deze blog schrijf denk ik… wat als collega’s dit lezen en het allemaal super overdreven of stom vinden… Tja.. dat is dan maar zo… (zoveel makkelijker gezegd dan gedaan) Maar goed ik dwaal af. Ja… je geluk zoeken, niet in wat anderen van je vinden…. dat vind ik best moeilijk. Ik ben zo vaak bezig met wat anderen van mij vinden… wat leerlingen van mij vinden… wat ze van mijn lessen vinden… man … daar kan ik ook zo gestressed van worden… (vraag maar aan Joel.. ik heb namelijk deze week drie nieuwe klassen….en zonder dat ik die klassen gehad heb, bedenk ik toch al wat ze mogelijk van mij kunnen vinden… ook zoiets stoms..  ) Toch is het loslaten van zoiets erg moeilijk… voor mij althans… Maar je geluk niet bij anderen zoeken, dat is echt een keuze. En soms is het zoveel gemakkelijker om te kiezen om naar dat stemmetje in je hoofd te luisteren, of naar de mening van anderen. Maar hoeveel gelukkiger zou jij zijn, als je beseft dat jouw geluk daar helemaal niet van afhankelijk is!?

Tijdens de show van op en top vrouw doe ik een aantal echte cabaret liedjes… ik trek rare bekken (afgelopen zondag werd er hard geroepen: ‘Moet je die kop zien’), zing gekke teksten en doe rare dansjes… eigenlijk maakt me het helemaal niks uit wat andere op dat moment van mij vinden. Maar soms… soms heb ik daar opeens wel last van… dan komt dat stemmetje weer… de enige manier om van dat stemmetje af te komen is om het te negeren en gewoon lekker jezelf te blijven. Dat is dan wel weer mooi aan leerlingen. Als je niet jezelf bent voor de klas… dan prikken ze daar zo doorheen en dan gaan ze met je aan de haal. Terwijl als je lekker jezelf bent, hebben ze daar veel eerder respect voor…

Oké ik vertel echt super veel dingen door elkaar heen… want ik wilde vertellen over die rollator. Oké ik heb al het één en ander losgelaten over de nieuwe shows die er aan zitten te komen. Maar ik heb jullie hulp nodig. Wij zijn voor een deel van onze show opzoek naar 3 rollators…. blijkbaar zijn ze er ook inklapbaar… wist jij dat.. ik niet… dat zou helemaal handig zijn. (aangezien onze mannen vaak zeuren over de hoeveelheid decor en props die elke show meegenomen moeten worden) Wat we verder gaan doen met die rollators…. dat is nog even geheim… wel kan ik vertellen dat ze heel bijzonder worden… want we gaan ze natuurlijk pimpen….. Heb je een adresje waar we ze voor een prikkie kunnen ophalen, of ken je iemand die er toevallig 3 overheeft (of 1 of 2)…. let us know please!

Ik kan niet wachten om de mijne te pimpen…. waar zal ik voor gaan… legergroen met studs, of misschien rosé met een kanten-kussentje 😉

Liefs

De fluit en de tampon…..

Tja… en dan rolt er tijdens de soundcheck op zondag ochtend een tampon uit je Low Whistle…. Terwijl de tampon over het podium rolt, rolt de gitarist van het lachen bijna van het podium af… Stiekem hoopte ik dat niemand het gezien had…maar helaas… de hele band.. en toen begonnen de grapjes… ‘haha, hoe grappig was het geweest als dit tijdens de dienst gebeurde en je zo hard op je fluit blies dat de tampon iemand in het gezicht raakte op de eerste rij’….. aldus de drummer… tja het leven van een vrouw… Wij kennen allemaal die zondag dat er een tampon uit je fluit rolt……

Ik vraag me eigenlijk nog steeds af hoe die tampon in mijn fluit kwam… ik heb verschillende theorieën..Theorie 1 – het hoesje dat om de fluit hoort zat los in mijn tas en de tampon ook.. op één of andere manier hebben ze elkaar gevonden… Theorie 2 – iemand in de gemeente heeft stiekem een tampon in de fluit gestopt na de zaterdagavond dienst… Theorie 3 de tampon heeft de hele zaterdagavond dienst in de fluit gezeten en ik heb niks gemerkt… tja, het blijft een mysterie en ik weet niet of ik ooit het antwoord zou weten……

Als control-freak kan ik daar niet zo goed tegen… onwetendheid vind ik lastig… ik hou ook absoluut niet van verrassingen… Als we het toch over het Op en Top vrouw zijn hebben… laat ik dan even iets persoonlijks vertellen over Op en Top vrouw… In de maand februari gaan we op tour en weet je… dat vind ik best spannend. Niet het op tour gaan op zich.. maar het zelf organiseren van de tour. Vaak worden we uitgenodigd en is er een organisatie die de locatie regelt, de kaartverkoop organiseert en ons voorziet van loon… En nu zijn wij zelf verantwoordelijk. En dat is best spannend kan ik je vertellen. Helemaal als je plekken hebt bedacht waar je zelf geen contacten hebt en je moeilijk kan inschatten hoeveel kaartjes je verkoopt. En wat doe je dan? Stel je een soort van ultimatum… oké als een week van te voren minimaal 80 kaarten hebben verkocht gaat het door…. Of ga je volledig in vertrouwen de tour in dat God voorziet… Ik vind dat best lastig zal ik eerlijk toegeven…. Ik wil niet kleingelovig overkomen.. maar misschien ben ik dat wel…. Wat nou als je straks een publiek van 50 man hebt en we zelf niet uit de kosten komen … Natuurlijk kunnen wij nog steeds tot zegen zijn voor die 50 vrouwen … maar laat ik niet te schijnheilig zijn.. wij willen ook graag uit de kosten. En het maakt me echt niet uit als ik zelf wat minder verdien… ik heb er werk naast… maar een aantal van ons leven echt van de muziek… een ook die willen het met liefde voor minder of misschien wel gratis doen.. maar is dat fair? Vroom? of juist schijnheilig?

Ik heb altijd bewondering voor de mensen die wandelen in een zee van geloof… ik vind dat soms best lastig. Misschien omdat ik een control-freak ben, of misschien omdat ik veel op mijn ratio doe… maar misschien ben ik op sommige gebieden gewoon kleingelovig….

Afgelopen week hoorde ik een preek en dat ging over hoop… Vaak gebruiken we het woord hoop als een soort van positief denk iets… Maar eigenlijk zeg je dat als je hoop hebt, je vertrouwd dat God doet wat hij beloofd. Mooi hè ! Super mooi, al heb ik soms wel het idee dat wat Hij beloofd compleet iets anders is dan dat ik verwacht….

Geloof en vertrouwen… tja ik moet nog een boel leren en gelukkig heb ik een heel leven om er beter in te worden en me in vertrouwen uit te strekken naar wat God beloofd. Ondertussen train ik me in geloof, lach ik om de tampon die uit mijn fluit rolt en geniet ik van de knipogen van God in mijn dagelijkse momenten.

Liefs Barbaraimg_9808

De witte molen

IMG_0070.JPG

Op een afgelegen plek in het verre België zit ik met mijn hubby, schoonzus en zwager in een oude molen. Heerlijk even een weekendje weg zo aan het begin van het jaar. Lekker relaxen, de omgeving verkennen, lezen, spelletjes doen en heel veel eten. Komend jaar hebben Christien, Gezina en ik ook zo’n weekendje gepland. Lekker in een hutje op de hei een weekendje schrijven, lanterfanten, wandelen en natuurlijk shoppen en uit-eten (Ja ja ik ga vrijwillig met andere shoppen…. ) Want een nieuwe omgeving geeft een frisse wind aan mooi bedachte plannen.

Over die plannen wil ik nog een beetje meer schrijven dan dat ik in de vorige blog geschreven heb. De komende maanden gaan we eerst lekker bezig met de huidige show. Morgen hebben we een schrijverssessie en een repetitie met onze pianist. Een aantal liedjes gaan we een beetje aanpassen. Hier en daar een extra danspasje en wat mooie harmonietjes toepassen om het nog mooier te maken. Ook gaan we de tekst van ons themalied Op en Top vrouw herschrijven. Dit na dat ik de laatste show begon met de tekst van het coupeetje van Christien, vervolgens opeens uit het niks twee hele nieuwe zinnen zong en Gezina zo van haar apropos was dat ook zij een compleet nieuwe tekst verzon. Deze nieuwe tekst bracht ons op nieuwe ideeën en voilà.. de herschrijving is een feit. Haha, zo gaat dat bij ons. Tot nu toe hebben we elke show wel een improvisatie momentje gehad. Ach ja, het houdt ons scherp en soms zijn ze muzikaal zelfs erg uitdagend 😉

Maar goed, dat hutje op de hei dus… Eerst nog even over de maand april en mei. Tot nu toe hebben we in deze maanden geen shows staan. We hopen dat er nog een aanvraag komt, maar verder gebruiken we die maanden voor ons nieuwe idee: een Moederdag -concert. Het tweede weekend van mei is het moederdag en we dachten, daar moeten we wat mee. We hebben drie ontzettend leuke nieuwe jurkjes besteld en de creatieve inspiratie golf wordt hoger en hoger en we wachten met smart dat die ons overspoelt.

We zitten zelf te denken om de huidige show een beetje aan te passen zodat moeders met hun dochters naar de show kunnen komen. Hier en daar een liedje vervangen met een aantal nieuwe liedjes en hier en daar de teksten van wat huidige liedjes aanpassen. Wat nieuwe media en in onze nieuwe jurkjes moeten we er dan klaar voor zijn… ehm.. niet te snel. We willen hier goed over nadenken. Maar één van ons is zelf moeder, wel zijn we alle drie dochters en hebben we alle drie een compleet verschillende band met onze moeders. Daar kunnen we natuurlijk ook over zingen. We zitten verder te denken aan onderwerpen over de vriendschap maar ook de strijd tussen moeders en dochters. Of over het verdriet als je je moeder verloren, de band niet is wat je hoopt of als je als moeder je dochter verloren hebt. Natuurlijk willen we ook de grappige kanten bezingen. De eerste keer dat je, je vriendje aan je moeder voorstelt en de keer dat je moeder hip probeert te zijn en je, je kapot schaamt. Of dat moment dat we als dochters allemaal hebben vroeg of laat, als je man tegen je zegt: Goh jij lijkt echt op je moeder….

We zouden niet Op en Top vrouw zijn als we niet jullie ideeën wilde horen. Dus bij deze voel je vrij om ons te berichten als je leuke, mooie of ontroerende ideeën hebt voor het Moederdag concert. Wanneer deze plaats gaat vinden is nog niet helemaal zeker, maar wel is zeker dat het meer dan 1 concert wordt. Ook horen we graag als je het tof lijkt om een moederdag-concert bij jou in de buurt te organiseren. We zijn nog opzoek naar te gekke plekken om de show uit te voeren.

Maar goed, dat hutje op de hei… ja.. dan is het moederdag concert geweest… waarom gaan we dan nog in een hutje op die veel besproken hei? Nou…. we gaan bezig met een kersttour. Een compleet nieuwe show rondom de feestdagen, een nieuw jaar, hoop, moed en een heleboel kerstgedoe 😉 We hebben qua kostuums al flink ingeslagen. Onze mannen hebben het zelfs al over een grotere aanhangwagen. Volgens ons wordt het hysterisch met alle typische herkenbare onderwerpen zoals: de stress om het kerstdiner, de verplichte bezoeken bij de schoonfamilie, de strijd met afvallen na het kerstdiner en die altijd goede voornemens die we na een week weer de deur uitzetten. Ook hebben we iets bedacht met een bijzonder nieuwe schort, wit bont en een afschuwelijke cape… o ja en Gezina gaat als kerstboom… of zoiets… ik mag natuurlijk niet te veel verklappen 😉 Kortom het wordt een feestje. We zullen ook een wat serieuze noot laten horen over geliefde die we extra missen rond de feestdagen, het alleen zijn met kerst terwijl je vriendinnen bij de schoonfamilie zit en de angst voor het nieuwe jaar.

Jullie horen het alweer, we zitten zo aan het begin van het nieuwe jaar vol nieuwe ideetjes en we zijn dan ook vol verwachting. Maar we zijn ook ontzettend dankbaar. 2016 was absoluut niet zo’n succes geweest zonder God en zonder jullie. En daar willen we jullie heel erg voor bedanken. We zien uit naar 2017.

Vind je het leuk om ons te ontmoeten, wil je ons uitnodigen of wil je meer weten over de huidige show, het moederdag-concert of de nieuwe kersttour? Dan mag je ons berichten op Facebook, mailen via de site of hier op de blog een berichtje achterlaten.

Nogmaals ontzettend bedankt voor jullie support en tot snel

Liefs Op en Top vrouw

img_9726

Verleden – Heden – Toekomst

img_9597

Lieve lezer,

Het is alweer eventjes geleden… maar hier ben ik weer. Wat een heerlijk jaar was 2016. Voor mij was het absolute hoogte punt Op en Top vrouw. Naast dat ik twee super leuke vriendinnen heb gekregen, hebben we gemerkt dat Op en Top vrouw een gat vult en dat we met onze liedjes mensen mogen raken….

Pff klinkt best arrogant… zo bedoel ik het niet. Het maakt me juist klein en ontzettend dankbaar. Wat bij ons begon als een idee, werd een droom en de droom werd een plan en het plan werd een show en de show raakte honderden vrouwen door heel Nederland.

Even terug in de tijd…

Na maanden voorbereiden was afgelopen april (2016) de try-out. Wat was het een succes en niemand van ons had gedacht dat we in datzelfde jaar de show nog 10 keer zouden spelen. Natuurlijk hoopte we dat we een aantal boekingen zouden krijgen, maar zoveel.. het was overweldigend. We zijn op plekken geweest door heel het land. In plaatsen waar sommige van ons nog nooit van gehoord hadden -> Mussel, Tubbergen, maar ook in grote plaatsen zoals Rotterdam en Drachten. We hebben in kleine theaters gestaan en in kerken. Ook hebben we muzikale optredens gehad in restaurants waar je nauwelijks met de auto kon komen en hebben we een show gehad waarbij het publiek 75+ was, waarbij dat éne omaatje op de derde rij trouw haar middagdutje deed tijdens de show en bij het liedje van Christien over daten het hards gelachen werd.

Als je me zou vragen wat ik het mooiste optreden vond, zou ik dat eerlijk gezegd niet zo kunnen noemen. De optredens waren allemaal op een verschillende manier bijzonder. Het optreden op Opwekking was overweldigend. We hadden alleen nog maar de try-out gehad en waren nog totaal niet bekend en toch zat de theatertent propvol en zijn er 500 vrouwen terug gestuurd naar hun tent. Het optreden in Mussel vond ik persoonlijk heel bijzonder,  omdat naast mijn zussen en moeder – ook mijn oma van 95 aanwezig was. Ze kon helaas de tekst niet goed verstaan, maar ze heeft onwijs van Bas genoten op de piano. En natuurlijk vond ze de jurken met petti-coats enig. Het optreden in Rotterdam was ook fantastisch. De vrouwen waren lovend en heel uitbundig. Na mijn idee werd er daar harder gelachen en ook harder gehuild, dan waar dan ook. De vrouw die na de tijd naar mij toe kwam om te vertellen dat ze geen christen was, maar we haar aan het denken hadden gezet, raakte mij. Toen besefte ik nog meer dat Op en Top vrouw meer is dan alleen maar een show met grappige of ontroerende liedjes.

De persoonlijke getuigenissen die we mogen horen van de bezoekers tijdens de pauze of na de show zijn geweldig en elke show anders. Bij de oma-tjes werd toch enigszins bezorgd gevraagd of ik wel weer met Joel mee naar huis mocht (aangezien het liedjes trouwjurk over het huwelijk gaat en ik ook… hoe zal ik het zeggen….. de minder lovende kanten bezing 😉 ) Bij de show in Rotterdam was er een moeder met haar dochter. De moeder was helemaal ontroerd en kwam ons in tranen bedanken. De reacties die we krijgen op onze persoonlijke liedjes zoals: Ik mis je zo, opgebrand en tijdelijk afscheid, zijn uit het hart gegrepen.

Wat eigenlijk nog het grappigst is, is dat ik zelf helemaal geen ‘vrouwen’ typ ben. Dat klinkt een beetje bijzonder, maar ik zal het uitleggen. Ik ben niet iemand die van jurkjes houdt. Vroeger speelde ik met knex en niet met barbies. Ik vind de notebook en dreamgirls verschrikkelijk en ik zou niet weten hoe je, je met foundation en allerlei kwasten en potjes je goed en mooi op kan maken…. (dat is misschien ook wel te zien tijdens de show, mijn excuses). Met z’n allen naar de wc gaan vind ik onpraktisch en ik winkel het liefst in mijn eentje. Ik weet nog goed dat na het optreden tijdens het puur2 event ik al die vrouwen helemaal zat was…. Haha…. we hadden de show in drie delen gespeeld en waren de hele dag aanwezig op een vrouwendag. Na afloop van de show heb ik mijn man opgezocht en gezegd: Zo en nu nacho’s een biertje en een aflevering Top Gear….. tja…. het is wat….

Ook al ben ik niet een ‘meisje- meisje’. Toch ben ik helemaal thuis bij Op en Top vrouw en heb ik onwijs veel zin in dit nieuwe jaar. Er staan veel mooie dingen op het programma. We mogen sowieso deze show nog 7 keer spelen. Ook zijn er plannen voor een moeder-dochter concert en staat deze zomer in het teken van het schrijven voor een kerst-show. Jaja je hoort het goed…. het nieuwe jaar is nog maar net begonnen en er zijn al plannen voor December.

Ook heb ik het goede voornemen om vaker te bloggen. Elke twee week een stukje, misschien vaker. Maar pin me er niet op vast… ik ken mezelf en mijn goede voornemens, vaak is het een vage richtlijn… voor de maand januari… hihi… maar ik ga mijn best doen. Ik merk ook met het schrijven van deze blog dat ik heel veel mooie verhalen van bezoekers niet zo 1,2,3 kan verzinnen. En dat is eigenlijk jammer. Zo is het bloggen voor jullie een mooie manier om mee te gaan in ons bestaan als Op en Top vrouw en is het voor mij een mooie manier om deze prachtige herinneringen vast te leggen en later nog eens terug te lezen.

Hoe 2017 eruit gaat zien vertel ik later deze week!

Voor nu – doei!

Liefs Barbara

img_9577