Verleden – Heden – Toekomst

img_9597

Lieve lezer,

Het is alweer eventjes geleden… maar hier ben ik weer. Wat een heerlijk jaar was 2016. Voor mij was het absolute hoogte punt Op en Top vrouw. Naast dat ik twee super leuke vriendinnen heb gekregen, hebben we gemerkt dat Op en Top vrouw een gat vult en dat we met onze liedjes mensen mogen raken….

Pff klinkt best arrogant… zo bedoel ik het niet. Het maakt me juist klein en ontzettend dankbaar. Wat bij ons begon als een idee, werd een droom en de droom werd een plan en het plan werd een show en de show raakte honderden vrouwen door heel Nederland.

Even terug in de tijd…

Na maanden voorbereiden was afgelopen april (2016) de try-out. Wat was het een succes en niemand van ons had gedacht dat we in datzelfde jaar de show nog 10 keer zouden spelen. Natuurlijk hoopte we dat we een aantal boekingen zouden krijgen, maar zoveel.. het was overweldigend. We zijn op plekken geweest door heel het land. In plaatsen waar sommige van ons nog nooit van gehoord hadden -> Mussel, Tubbergen, maar ook in grote plaatsen zoals Rotterdam en Drachten. We hebben in kleine theaters gestaan en in kerken. Ook hebben we muzikale optredens gehad in restaurants waar je nauwelijks met de auto kon komen en hebben we een show gehad waarbij het publiek 75+ was, waarbij dat éne omaatje op de derde rij trouw haar middagdutje deed tijdens de show en bij het liedje van Christien over daten het hards gelachen werd.

Als je me zou vragen wat ik het mooiste optreden vond, zou ik dat eerlijk gezegd niet zo kunnen noemen. De optredens waren allemaal op een verschillende manier bijzonder. Het optreden op Opwekking was overweldigend. We hadden alleen nog maar de try-out gehad en waren nog totaal niet bekend en toch zat de theatertent propvol en zijn er 500 vrouwen terug gestuurd naar hun tent. Het optreden in Mussel vond ik persoonlijk heel bijzonder,  omdat naast mijn zussen en moeder – ook mijn oma van 95 aanwezig was. Ze kon helaas de tekst niet goed verstaan, maar ze heeft onwijs van Bas genoten op de piano. En natuurlijk vond ze de jurken met petti-coats enig. Het optreden in Rotterdam was ook fantastisch. De vrouwen waren lovend en heel uitbundig. Na mijn idee werd er daar harder gelachen en ook harder gehuild, dan waar dan ook. De vrouw die na de tijd naar mij toe kwam om te vertellen dat ze geen christen was, maar we haar aan het denken hadden gezet, raakte mij. Toen besefte ik nog meer dat Op en Top vrouw meer is dan alleen maar een show met grappige of ontroerende liedjes.

De persoonlijke getuigenissen die we mogen horen van de bezoekers tijdens de pauze of na de show zijn geweldig en elke show anders. Bij de oma-tjes werd toch enigszins bezorgd gevraagd of ik wel weer met Joel mee naar huis mocht (aangezien het liedjes trouwjurk over het huwelijk gaat en ik ook… hoe zal ik het zeggen….. de minder lovende kanten bezing 😉 ) Bij de show in Rotterdam was er een moeder met haar dochter. De moeder was helemaal ontroerd en kwam ons in tranen bedanken. De reacties die we krijgen op onze persoonlijke liedjes zoals: Ik mis je zo, opgebrand en tijdelijk afscheid, zijn uit het hart gegrepen.

Wat eigenlijk nog het grappigst is, is dat ik zelf helemaal geen ‘vrouwen’ typ ben. Dat klinkt een beetje bijzonder, maar ik zal het uitleggen. Ik ben niet iemand die van jurkjes houdt. Vroeger speelde ik met knex en niet met barbies. Ik vind de notebook en dreamgirls verschrikkelijk en ik zou niet weten hoe je, je met foundation en allerlei kwasten en potjes je goed en mooi op kan maken…. (dat is misschien ook wel te zien tijdens de show, mijn excuses). Met z’n allen naar de wc gaan vind ik onpraktisch en ik winkel het liefst in mijn eentje. Ik weet nog goed dat na het optreden tijdens het puur2 event ik al die vrouwen helemaal zat was…. Haha…. we hadden de show in drie delen gespeeld en waren de hele dag aanwezig op een vrouwendag. Na afloop van de show heb ik mijn man opgezocht en gezegd: Zo en nu nacho’s een biertje en een aflevering Top Gear….. tja…. het is wat….

Ook al ben ik niet een ‘meisje- meisje’. Toch ben ik helemaal thuis bij Op en Top vrouw en heb ik onwijs veel zin in dit nieuwe jaar. Er staan veel mooie dingen op het programma. We mogen sowieso deze show nog 7 keer spelen. Ook zijn er plannen voor een moeder-dochter concert en staat deze zomer in het teken van het schrijven voor een kerst-show. Jaja je hoort het goed…. het nieuwe jaar is nog maar net begonnen en er zijn al plannen voor December.

Ook heb ik het goede voornemen om vaker te bloggen. Elke twee week een stukje, misschien vaker. Maar pin me er niet op vast… ik ken mezelf en mijn goede voornemens, vaak is het een vage richtlijn… voor de maand januari… hihi… maar ik ga mijn best doen. Ik merk ook met het schrijven van deze blog dat ik heel veel mooie verhalen van bezoekers niet zo 1,2,3 kan verzinnen. En dat is eigenlijk jammer. Zo is het bloggen voor jullie een mooie manier om mee te gaan in ons bestaan als Op en Top vrouw en is het voor mij een mooie manier om deze prachtige herinneringen vast te leggen en later nog eens terug te lezen.

Hoe 2017 eruit gaat zien vertel ik later deze week!

Voor nu – doei!

Liefs Barbara

img_9577

Advertenties

Let’s go!

86c3d6aa27284ab2265303eda9e2d657

De teenslippers liggen alweer in de kast en met nog een beetje kleur op onze huid is dan toch echt weer het ‘drukke leven’ begonnen. Na weken lang lanterfanten, niks doen, of juist heel veel doen waar je verder nooit aan toe komt…. is het tijd voor de ‘normale’ gang van zake. Je weet wel… werk enzo…

Toch zit de zon nog in onze huid en kijken me met een glimlach terug op hopelijk een mooie vakantie. Aan het Ledro meer in Italië was de structuur ver te zoeken. Ik ben stiekem wel blij dat alles weer begonnen is… vakantie is heerlijk.. maar ik functioneer toch het best met to do list, een strak-geplande agenda en ritme in mijn dag.

Een nieuw schooljaar is voor mij altijd een soort van oud en nieuw gevoel… ik mag van mezelf altijd nieuwe kleren kopen en nieuwe schoolspullen.. klaar voor een nieuw jaar met nieuwe kansen en mogelijkheden. Heerlijk! Ik maak trouw mijn ‘alles wat ik dit jaar wil doen’, lijst en luidkeels ben ik hardop aan het brainstormen tegen mijn man. Die net als elk jaar stilletjes naar mij luistert. Af en toe glimlacht hij naar mij. Hij weet wel beter. Minstens de helft van de lijst kom ik niet aan toe…. net als afgelopen jaar.

Ik vind dat niet erg. Ik bedoel.. ik heb dan toch een deel gedaan van de lijst.. – goed genoeg. En daar zeg ik me wat… Waar vroeger mijn lijst bestond uit: ‘meer gitaar willen spelen, meer sporten, mijn rijbewijs halen, vaker bloggen.. en dat soort dingen… is mijn lijst anders. Helaas staan ook deze er allemaal weer op (ja ik heb nog steeds niet mijn rijbewijs)… maar toch is het anders.. Ik wil niet zozeer meer of minder maar ik wil wat anders. Mijn lijst heeft nu zinnen als: leren dat niet perfect ook goed genoeg is – staar eens uit het raam – doe 1 ding tegelijk – maak een gebedswandeling – wees dankbaar – niet meer klagen – werk aan een positieve houding… en geen telefoon naast het bed.

Ik hoop dat ik het dit jaar kan waarmaken… mijn lijstje.. helemaal afvinken. Oh en weetje wat ik ook heb besloten.. niet meer zoveel lijstjes te maken. Gewoon lekker doen – leven – genieten. Mijn maandag heb ik geroemd tot ‘lijstjes-vrije maandag’. Als ik zin heb om mijn lessen voor te bereiden dan doe ik dat en anders niet. Ik begin op de dinsdag pas om 12:30 uur… tijd zat toch?

Met goede kracht vooruit… het lukt me al een week 😉

 

Op en Top vrouw 2

‘Terwijl iedereen verliefd wordt op haar glimlach,

wacht zij op degene die valt op haar littekens’.

In de vorige blog heb ik het over het gezin en kids. Hoe druk wij zijn als vrouwen en alles zelf proberen te handelen. Hoe wij carrière en ons gezin en het huwelijk proberen te balanceren en alles draaiende proberen te houden. Maar misschien ben jij wel alleen.

Wist je dat 1 op de 3 tussen de 20 en 30 een burn out heeft of overspannen thuis zit? In deze maatschappij is iedereen vatbaar voor vermoeidheid. Er moet zoveel en er wordt abnormaal veel van je verwacht. Als je af-gestudeerd bent, hoor je meteen fulltime te werken… Toch?

Wie bepaald dat? En hoe komt het toch dat wij als vrouwen zo vatbaar zijn voor het willen ‘passen’ in de kaders van de maatschappij? Misschien moeten we niet ‘waarom’ vragen, maar: ‘hoe blijven we dicht bij wie we zijn’. Hoe wordt wat je ‘kan’, niet wie je ‘bent’?

Ik merk dat doordat ik getrouwd ben, een rem heb op mijn drukte. Mijn man. Niet omdat hij af en toe aandacht wil, maar omdat hij van mij houdt en ziet wanneer ik te ver ga. Hij trapt soms voor mij op de rem. Hoe graag ik alles ook zelf wil doen, ben ik hem dankbaar dat hij dit ziet als een belangrijke taak binnen het ‘hoofd van het gezin zijn’. Maar wie is je rem als je single bent?

Getrouwde mensen grappen wel eens: ‘Geniet er maar van, van dat single zijn. Je hebt nog helemaal geen verplichtingen’. Wat een onzin! Tuurlijk heb je als single zijn ook verplichtingen. Je hebt minstens net zoveel verantwoordelijkheden als een getrouwd iemand. En misschien ligt er zelfs nog wel meer druk op je als je single bent. Want hoevaak krijg jij wel niet de vraag: ‘En hoe gaat het in de liefde’. Of de opmerking: ‘ Je zult wel full time werken, want je hebt nog geen kinderen’. Wat een stomme opmerking!

Onbedoeld rusten er soms hele rare verwachtingen op singles. Een goede vriendin van mij is 30 en single. Ze heeft het daar best moeilijk mee, en voor haar gevoel is haar leven ‘minder’, doordat ze alleen is. Als ze om haar heen kijkt ziet ze dat meiden rond haar leeftijd en vaker nog iets jonger allemaal stuk voor stuk trouwen. Het maakte haar onzeker. De druk van de maatschappij hielp niet mee. Ondanks dat mensen het goed bedoelde, voelde ze zich gepushed in het vinden van een man. Ze koppelde het alleen zijn aan haar identiteit. En dit resulteerde in een relatie starten met iemand die helemaal niet goed voor haar was. Ze settelde voor veel minder dan haar waarde. Ze ging voor de man die haar wilde omdat ze zo mooi glimlachte, maar haar niet meer wilde toen hij haar littekens ontdekte….

Jij –> een op en top vrouw! Verdient het allerbeste! Er ligt een plan voor jouw leven klaar. Ga voor een man die van je houdt zoals je bent! Iemand die gaat voor je glimlach en voor je littekens. Don’t settel for second best! Geniet van het leven en doe je eigen ding. Niemand kan bepalen hoe jouw leven eruit ziet, behalve jij. Als fulltime werken niet bij je past, doe het niet. Als je een rem nodig hebt, vraag een vriendin die jouw agenda in de gaten houdt en je helpt met je grenzen. We leven in een maatschappij dat je zelf heel duidelijk je grenzen moet aangeven. Laten wij als vrouwen een oogje in het zeil houden en onze vriendinnen bemoedigen en helpen.

Voor de tour mocht ik een liedje schrijven over single zijn. Dit is een klein stukje van het liedje. Misschien lijkt jouw prins de weg wel kwijt…. maar je bent niet alleen! Je hebt geen man nodig om je compleet te maken. Het mag je leven absoluut verrijken. Maar jij bent niks minder, als je alleen bent! Je bent prachtig! En er zijn heel veel mensen die van je houden! Zo dat wilde ik even kwijt!

Alleen zijn is voor mij geen straf, en toch voel ik me niet helemaal af

Ze zeggen: alles komt op zijn tijd, maar mijn prins, hij lijkt de weg wel kwijt.

(Single – Op en Top Vrouw)

Liefs Barbara

Op en Top vrouw

12718363_1658699351058633_1272163123118262091_n

Vrouwen aan de top… alsof we nog niet genoeg regelen!

Voel jij je wel eens ‘Op en Top’ vrouw? Nou ik zeker wel. De week voor dat ik ongesteld moet worden en alles wel kan eten wat los en vast zit. Of ik boos wordt om niks. Of dat moment dat je net 20 minuten gedaan hebt over je haar en je tot de conclusie komt dat je een ‘bad hair’ day hebt en wat je ook zult proberen, het niet veel beter zal worden. Tja… die momenten heb ik zeker….En jij?

‘Op en Top vrouw’ is de naam van de liedjescabaret voorstelling waar ik samen met twee andere vrouwen zo goed mogelijk het ‘vrouwzijn’ vertolk. 29 april hebben we onze try out. Voor deze voorstelling moeten we ons verdiepen in het ‘op en top vrouw’ zijn. Wat is dat nou eigenlijk?

Onze themasong heet natuurlijk ‘Op en Top vrouw’ en de tekst is als volgt:

Ik ben op en top vrouw. Er is niets wat ik daaraan veranderen zou. 

Op en top vrouw, ik ben uniek dat maakt me trots als een pauw

Op en top vrouw, wauw wauw wauw. 

Mooie tekst (al zeg ik het zelf 😉 ) Maar soms ben ik helemaal niet zo trots op het vrouwzijn. Als ik weer eens chagrijnig ben en ik alleen maar mijn hormonen de schuld kan geven. Of van mijn eigen moodswings in de war rak. Helaas is die eerste zin lang niet altijd vanzelfsprekend. We zijn eerder geneigd om onszelf te vergelijken met anderen en we hebben lijstjes met punten die we maar al te graag zouden willen veranderen.

Het doet me verdriet dat er zoveel vrouwen zijn die niet blij zijn met zichzelf. En geloof me ik heb het ook tegen mezelf als ik zeg. ‘Ik wilde dat iedereen zag hoeveel potentie er in haar ligt’. Maar vaak zien we alleen de buitenkant, en worden we geconfronteerd met hoe de maatschappij vindt, dat onze buitenkant eruit moet zien.

Als ik kijk naar alle liedjes die we geschreven hebben met wat wij als vrouwen wel niet allemaal kunnen ben ik dankbaar dat ik een vrouw ben. En het maakt met trots om vrouw te zijn!We hebben en kunnen het allemaal:  Moederliefde, vriendin zijn, huisvrouw, dochter zijn, bouwen aan een gezin, en ook werken aan een carrière, onze man dienen, of misschien zijn we nog opzoek naar die ene. En laten we ook nog even de bevalling noemen… ehm hallo… wij vrouwen zijn geweldig!

Op een goeie dag zorgen we dat iedereen fatsoenlijk de deur uit gaat, zorgen we dat we er zelf mooi bijlopen, gaan we naar ons werk, nadat we de kids bij de oppas of op school hebben gedumpt. Regelen we onze privé afspraken in onze pauzes en doen we naar het werk nog even snel boodschappen want in al je gastvrijheid heb je de buren uitgenodigd om te komen eten. Natuurlijk wil je dan een nieuw recept proberen (mooi excuus om een nieuw tijdschrift of kookboek te kopen). Tijdens onze fietstocht bellen we nog even met die en die en beantwoorden we (met gevaar voor eigen leven) snel een paar emails. Eenmaal met de kids weer thuis beginnen we dapper aan het huishouden, entertainen we de kids en beginnen we aan het avond eten. Als manlief thuis is mogen we hem eerst even niet lastig vallen, dan moet hij even uit zijn ‘werkbox’ en als hij eenmaal geland is luisteren we naar zijn korte uitleg over zijn dag. We bespreken de dag aan tafel en als het eten op is en de buren weer naar huis begint het spitsuur met de kinderen die naar bed moeten. We hangen snel nog even een wasje op en lezen een verhaaltje voor. Als de kinderen op bed liggen, leggen we de kleren klaar voor morgen. Maken we onze salade of smeren we ons brood. Dat bespaard weer tijd voor morgen. En als de rust is teruggekeerd en je kunt even zitten, krijg je een liedje in je hoofd en begint je creatieve brein je rust te verstoren. Vol ideeën stappen we in bed met onze ‘ to do’ list op ons nachtkastje. Stel je voor dat je midden in de nacht een briljant idee hebt voor het kinderfeestje van je dochter. Dan kunnen we die meteen opschrijven.

Ehm.. ik mag dan geen kinderen hebben, maar toch komt deze dagen (hier en daar wat anders) regelmatig voor in mijn weken. Ik heb ook dagen dat ik lekker niks doe en klets met vriendinnen, serie kijk, wandel en ik kan ook heel goed lanterfanten. Maar soms voel ik me dan schuldig…. want wat heb ik voor nuttigs gedaan die dag?

Als we nou eens minder serieus zijn en meer genieten van het vrouw zijn. We zijn ‘op en top’ vrouw! Dat mag ons trots maken. Wij kunnen dingen die mannen niet kunnen. We zijn een ster in multitasken, we hebben oog voor detail, we hebben radars die afgaan als het met een vriend even niet zo lekker gaat, we kunnen uren lang vertellen zonder eigenlijk iets zinvols te zeggen. We zijn goed met to do lijsten en zorgen voor iedereen die binnen een straal van 50 meter komt. Wij zijn uniek! We moeten niet vergelijken, we moeten niet twijfelen, we moeten niet angst hebben voor wat er allemaal mis kan gaan. We mogen genieten en trots zijn!

Ik ben op en top vrouw! Wauw wauw wauw!

Laten we dat over ons leven proclameren, net zolang totdat we het geloven!

Liefs Barbara

Ps: Er zijn nog kaartjes –> Check opentopvrouw.nl

2016

foto

Goede morgen!

 Een nieuw jaar! Zijn jullie ook van die planners? Ik wel. Elk nieuw jaar (en ik heb er altijd twee… een ‘ echt’, jaar en een’ school’, jaar), komt mijn boekje weer te voorschijn en schrijf ik grootse plannen om mijn leven te beteren. Meestal lukt me dat dan twee week. Tja niet echt heel erg vooruit strevend maar oké.

Ook dit jaar heb ik me weer mooie dingen voorgenomen. En één van die voornemens is dat ik niet tot september of januari hoeft te wachten voor het maken van nieuwe voornemens. Ik mag elke dag nieuwe voornemens maken. Super relaxt eigenlijk.

Hoe zien jouw voornemens eruit? Ben jij een grote dromer en schrijf je grootse voornemens op, of schrijf je juist voornemens op die je sowieso gaat halen. Voor een lekker groot succes effect?

Ik viel altijd onder de grote dromers. Ik ben nog steeds een grote dromer, maar ik heb wel geleerd dat je grote dromen op mag delen in kleinere dromen. Een mooi model voor het opschrijven van je dromen wil ik graag met jullie delen.

Do more of what makes you happy

Natuurlijk zijn dromen ook een soort van doelen. Bepaalde punten waar je in je leven naar toe wilt reizen, of dingen die je wilt behalen. Maar wat heel belangrijk is, is dat het iets is waar je blij van wordt!

Om je dromen mooi in kaart te brengen kan je een 2 -5 – 10 model maken.

2 ‘grootste’ dromen die je in 10 jaar zou willen behalen

5 dromen die je in 5 jaar zou willen behalen

10 ‘kleine’ dromen die je in 2 jaar zou willen behalen

In deze samenleving moet je tegenwoordig van alles en is het knap als je niet geleefd wordt. Om echt mooi je tijd te kunnen indelen is het handig om bij je twee grote dromen te beginnen. Als je deze bedacht hebt kan je ook kijken welke 5 dromen en welke 10 kleine dromen bij kunnen dragen aan de 2 grote dromen. Natuurlijk mag je ook lekker dingen opschrijven die er niks mee te maken hebben.

Soms zul je zien dat je al met een droom bezig bent die bij je 5 jaren plan staat. En dat is natuurlijk helemaal prima! Als je er maar lekker van geniet.

Bij mij vind je bij de 2 jaar dromen zoals:

  • Eigen liedjes schrijven
  • Bezig met kleinkunst
  • Rijbewijs halen
  • Met Joel kamperen

Bij de 5 jaar vind je dromen zoals:

  • Een huis kopen
  • Een boek uitbrengen

Mijn 10 jaar dromen houd ik lekker geheim 😉 Maar ze zijn groots. En dat is het heerlijke aan dromen. Er zitten geen grenzen of limits aan!

Heb je nou dromen al waargemaakt dan kan je een nieuwe droom er bijschrijven of lekker verder met je overgebleven dromen.

Hopelijk zijn jullie weer geïnspireerd en dromen jullie grootste dromen. En als je dromen zo groot zijn dat ze je bijna een beetje bang maken…. denk dat maar dit:

Face the Fear and do it anyway!

Liefs Barbara

fotog

Opgebrand

Morgen is het zover! Het artikel over de burn out komt online op de BEAM site. Afgelopen woensdag is Charlotte de redactrice van BEAM bij mij thuis geweest en hebben we een mooi en open gesprek gehad over de anderhalf jaar dat ik thuis zat.

Het effect wat het heeft gehad op mezelf, maar ook vooral op andere maakt me de laatste tijd emotioneel. Tot dat ik een paar week geleden toen ik het zelfgeschreven nummer over de burn out bij mijn ouders zong, had ik nog niet gehuild over hoe de burn out andere geraakt heeft. In dat geval mijn ouders. Mijn ouderlijk huis was in de tijd van de burn out mijn veilige haven. Als ik mezelf als het ware uit de burn out wilde tillen, ging ik naar mijn ouders. Joel bracht me en haalde me weer op als ik klaar was om thuis te komen. Zo heb ik in die anderhalf jaar heel wat tijd doorgebracht bij hen.

Al pratend met Charlotte merkte ik dat ik een brok in mijn keel kreeg. Eigenlijk om verschillende redenen. De onbegrip die er van nabije vrienden of familie is geweest. Het feit dat zoveel jongen mensen een burn out krijgen in deze prestatie gerichte maatschappij. En de dankbaarheid van de mensen die het wel begrepen en er door dik en dun zijn geweest in deze periode.

Een aantal weken geleden zat ik achter de piano en kwam er langzamer hand een tekst uit mijn mond en een pianopartij uit  mijn vingers. Voor de kleinkunst Theater Tour stond een liedje schrijven over de burn out al op mijn to do lijstje. En hier was ie dan. Het refrein van het liedje dat ik geschreven heb zegt:

Opgebrand, de Regie lijkt niet meer aan mij

Uitgeblust, ik wil alleen maar rust, 

van het leven,

me volledig durven overgeven. 

Voor de tijd van de burn out leefde en wandelende ik met God, maar tijdens de burn out is de wandel veel intenser geworden en heb ik geleerd dat het oké is om de regie over te geven. Het laatste refrein van het liedje is dan ook een beetje veranderd.

Opgebrand, de Regie is niet meer aan mij

Uitgeblust, bij Hem vind ik mijn rust,

van het leven,

en kan ik mezelf overgeven.

Jezelf overgeven lijkt ‘not done’, in deze maatschappij. Controle, dat is belangrijk. Gelukkig hebben wij een God die graag de Regie in handen neemt en van ons houdt. En dan ben je misschien nog wel opgebrand of uitgeblust. Maar dan weet je ook dat je, je ogen omhoog mag richten en dankbaar mag zijn dat Hij je rust zal geven.

Nu geniet ik weer volop van het leven. Moe ben ik nog vaak en ook andere klachten steken zo nu en dan de kop op. Maar ik weet dat ik niet moet kijken naar de maatstaf van de maatschappij. Die maatstaf vormt mij niet meer. Ik kijk omhoog naar de Maker en vindt rust en blijdschap.

Lees het interview vanaf morgen op de BEAM site.

Liefs Barbara

Inspiratie Blog – Doe een disco dansje

foto11

Afgelopen maandag mocht ik weer werken op Jenaxl. Een middelbare school waar ik muziek en Experience geef (een combinatie vak van verschillende vakken). Zo leuk. Bij Experience zat een leerlingen geconcentreerd bezig met een opdracht terwijl ik vroeg om een filmpje die hij gemaakt had. Ik wilde deze graag op mijn usb stick zodat ik deze aan andere leerlingen kon laten zien. Hij keek mij aan en peilde even of dat ik zijn filmpje echt bijzonder vond, of dat ik van iedere leerling de filmpjes wilde. Ik vertelde dat ik van alle leerlingen de filmpjes wilde, maar dat ik zijn filmpje heel erg leuk vond en wilde gebruiken als materiaal voor de volgende lessen. Hij keek me aan en stond op. ‘Even een momentje’, zei hij en deed een aantal disco moves. Haha ik moest zo lachen. Wanneer heb jij voor het laatst een disco dansje gedaan omdat je blij was?

  • In het BEAM magazine hebben ze sinds een aantal edities de Juichmuur. In de Flair hebben ze de ‘Blij’ pagina. Dit zijn pagina’s toegewijd aan een bekende Nederlander die dingen verteld over waar hij of zij blij van wordt. Heb jij wel eens nagedacht over een ‘blij’ pagina. Waar wordt jij nou echt blij van. Als ik jouw ‘blij’ pagina zou lezen, lees ik dan allemaal grootse onderwerpen? Of vind jij ook geluk in de kleine dingen van het leven? Is jouw blik breed genoeg om de kleine dingen in het leven niet voor lief te nemen. Filteren jouw zintuigen alleen de grote ‘blije’ / ‘geluks’-momentjes? Of kan jij ook genieten van de wind door je haren op de fiets, koffie in de ochtend of de smaak van tandpasta als je naar bed gaat. Waar geniet jij van? Waardoor besef je dat je een gezegend mens ben?

  • Ik ben ervan overtuigd dat het belangrijk is om hier over na te denken. Om stil te staan bij wat het leven je geeft. Toen ik 17 jaar was vertelde iemand mij over een plaatje wat hij voor zich zag als hij naar mij keek. Hij zag een wazig, bewogen beeld. Alsof je rent en dan een foto maakt. Ik kan het me nog zo goed herinneren dat ik hier over nadacht en ik zeker wist dat dit het juiste beeld was over mijn leven. Ik rende door het leven, stond amper stil en keek bijna nooit om mij heen. Ik ben een doelgericht persoon en soms is het doel, alles wat ik zie en is mijn beeld van de weg ernaar toe bewogen en wazig. Ik zie alleen de eindbestemming en ik kijk niet om me heen, sta niet even stil en haal niet even diep adem en geniet van het moment. Als 17jarige werd ik bepaald bij het feit dat ik het leven voor lief nam en alleen maar echt genoot van de gehaalde doelen.

  • Wat ben ik blij dat ik in de jaren daarna veranderd ben. De doelgerichtheid is er nog steeds. En dit is ook absoluut niet verkeerd. Ik denk dat de doelgerichtheid mij al op veel plaatsen gebracht heeft. Maar ik heb geleerd om, om me heen te kijken. En eigenlijk kan ik dat pas echt sinds ik thuis heb gezeten met een burn out (bijna 2 jaar geleden). In die tijd had ik geen doel en was de reis juist belangrijk. Ik kon niks anders dan om me heen kijken en voldoening  halen uit de kleine dagelijkse dingen. S ochtends wakker worden en genieten van de zon die door mijn ongewassen ramen scheen. S middags een lekker kop je koffie drinken en lezen in de nieuwe Flow die net binnen was. S avonds op de bank met Joel en kaarsjes aan en luisteren naar een playlist van Spotify. Niks tegen elkaar zeggen. Gewoon genieten van de rust en het ‘onthaast’ zijn.

  • Ik merk dat juist nu ik werk, ik me weer heel bewust bezig mag houden met mijn ‘blij’ punten. Mijn ‘geluks’-momentjes. Tuurlijk de grote momenten zijn ook fantastisch. Het behalen van mijn docent Muziek diploma, aangenomen worden op mijn werk, zingen op de EO jongerendag, de bruiloft. Maar ik word ook heel blij van twee verschillende sokken dragen, kaarsjes bij het lezen, gekleurd plakband, quotes om door het hele huis te hangen, koffie, tarwegras door de smoothy, kletsen met een vriendin, knuffelen met Joel, lippenstift (waar vervolgens de hele mic onderzit), gekleurde pennen, de kleuren van de herfst, de geuren van de lente, gitaarspelen terwijl ik nog maar 4 akkoorden kan, post, fruitwater en nog zoveel meer.

  • Waar wordt jij blij van? En wanneer doe jij je disco dansje?

fotofoto 1

foto 4            foto 3