De rollator-tango……

img_9577

Jij en ik gaan later als we oud zijn rollator races organiseren

en lekker rellen in het bejaardentehuis……

Oh hallo, daar ben ik weer 😉 Ja ja we gaan aan de rollator. We zijn nog fris en fruitig maar toch… Waarom?? Nou dat kan ik je vertellen 🙂 Maar eerst afgelopen weekend……

Afgelopen weekend zijn we begonnen aan onze drukke februari maand. Een maand met 5 shows, waarvan er al 3 opzitten! Na twee succesvolle shows in Nieuw Loosdrecht (waar Joel weer uit zijn broek is gescheurd… ja alweer… ik weet ook niet waarom ik dit vermeld… maar goed…. ) waren we afgelopen zondag in Den Bosch. Na een tevergeefse zoektocht naar een Bosche bol… was het zover.  Nadat ik mij diep moest schamen voor mijn ongeloof (want we hadden uiteindelijk over de 200 bezoekers afgelopen weekend), sloeg weer de twijfel toe. We hadden al snel in de gaten dat er wel eens een heel aantal vrouwen de show kwamen bezoeken die niet in God geloofde. Ik moet je heel eerlijk vertellen dat ik dat best wel even spannend vond. Ik schaam mij totaal niet, maar toch. Opeens kwam weer dat stemmetje in mijn hart: ‘wat nou als ze het stom vinden en overdreven en weglopen’….. Heb jij dat ook wel eens… zo’n stom stemmetje… die je allemaal dingen influistert die nergens opslaan? Nou ik hoorde die stem luid en duidelijk afgelopen weekend…. Na een kort overleg of we nog een liedje eruit zouden gooien, kozen we toch om niks aan het programma te doen en de vrouwen, of ze nou geloofde of niet, mee te nemen in onze reis door het vrouw zijn. En gelukkig… niemand liep weg 😉

Ik merk dat ik de laatste tijd vaker last heb van de stemmetje. En het maakt me onrustig. Ik merk dat het, het plezier weghaalt. En die macht geef ik dat stemmetje. Want om iets met dat stemmetje te doen of om het te negeren, dat is aan mij. Alleen ik kan die keuze maken. En toch kies ik er te vaak voor om me door het stemmetje te laten leiden. Stom, suf, idioot… zeker, maar oh zo mensenlijk…

Ik las een mooi gedeelte in de bijbel over je geluk zoeken bij God. En dat is iets waar ik me echt aan vast wilt houden. Vooral op mijn werk. Een omgeving waar niet veel leerlingen of collega’s geloven in God. En ik het soms best lastig vind om meningen van anderen, me niet te veel aan te trekken. Zelfs nu ik deze blog schrijf denk ik… wat als collega’s dit lezen en het allemaal super overdreven of stom vinden… Tja.. dat is dan maar zo… (zoveel makkelijker gezegd dan gedaan) Maar goed ik dwaal af. Ja… je geluk zoeken, niet in wat anderen van je vinden…. dat vind ik best moeilijk. Ik ben zo vaak bezig met wat anderen van mij vinden… wat leerlingen van mij vinden… wat ze van mijn lessen vinden… man … daar kan ik ook zo gestressed van worden… (vraag maar aan Joel.. ik heb namelijk deze week drie nieuwe klassen….en zonder dat ik die klassen gehad heb, bedenk ik toch al wat ze mogelijk van mij kunnen vinden… ook zoiets stoms..  ) Toch is het loslaten van zoiets erg moeilijk… voor mij althans… Maar je geluk niet bij anderen zoeken, dat is echt een keuze. En soms is het zoveel gemakkelijker om te kiezen om naar dat stemmetje in je hoofd te luisteren, of naar de mening van anderen. Maar hoeveel gelukkiger zou jij zijn, als je beseft dat jouw geluk daar helemaal niet van afhankelijk is!?

Tijdens de show van op en top vrouw doe ik een aantal echte cabaret liedjes… ik trek rare bekken (afgelopen zondag werd er hard geroepen: ‘Moet je die kop zien’), zing gekke teksten en doe rare dansjes… eigenlijk maakt me het helemaal niks uit wat andere op dat moment van mij vinden. Maar soms… soms heb ik daar opeens wel last van… dan komt dat stemmetje weer… de enige manier om van dat stemmetje af te komen is om het te negeren en gewoon lekker jezelf te blijven. Dat is dan wel weer mooi aan leerlingen. Als je niet jezelf bent voor de klas… dan prikken ze daar zo doorheen en dan gaan ze met je aan de haal. Terwijl als je lekker jezelf bent, hebben ze daar veel eerder respect voor…

Oké ik vertel echt super veel dingen door elkaar heen… want ik wilde vertellen over die rollator. Oké ik heb al het één en ander losgelaten over de nieuwe shows die er aan zitten te komen. Maar ik heb jullie hulp nodig. Wij zijn voor een deel van onze show opzoek naar 3 rollators…. blijkbaar zijn ze er ook inklapbaar… wist jij dat.. ik niet… dat zou helemaal handig zijn. (aangezien onze mannen vaak zeuren over de hoeveelheid decor en props die elke show meegenomen moeten worden) Wat we verder gaan doen met die rollators…. dat is nog even geheim… wel kan ik vertellen dat ze heel bijzonder worden… want we gaan ze natuurlijk pimpen….. Heb je een adresje waar we ze voor een prikkie kunnen ophalen, of ken je iemand die er toevallig 3 overheeft (of 1 of 2)…. let us know please!

Ik kan niet wachten om de mijne te pimpen…. waar zal ik voor gaan… legergroen met studs, of misschien rosé met een kanten-kussentje 😉

Liefs

Advertenties

De fluit en de tampon…..

Tja… en dan rolt er tijdens de soundcheck op zondag ochtend een tampon uit je Low Whistle…. Terwijl de tampon over het podium rolt, rolt de gitarist van het lachen bijna van het podium af… Stiekem hoopte ik dat niemand het gezien had…maar helaas… de hele band.. en toen begonnen de grapjes… ‘haha, hoe grappig was het geweest als dit tijdens de dienst gebeurde en je zo hard op je fluit blies dat de tampon iemand in het gezicht raakte op de eerste rij’….. aldus de drummer… tja het leven van een vrouw… Wij kennen allemaal die zondag dat er een tampon uit je fluit rolt……

Ik vraag me eigenlijk nog steeds af hoe die tampon in mijn fluit kwam… ik heb verschillende theorieën..Theorie 1 – het hoesje dat om de fluit hoort zat los in mijn tas en de tampon ook.. op één of andere manier hebben ze elkaar gevonden… Theorie 2 – iemand in de gemeente heeft stiekem een tampon in de fluit gestopt na de zaterdagavond dienst… Theorie 3 de tampon heeft de hele zaterdagavond dienst in de fluit gezeten en ik heb niks gemerkt… tja, het blijft een mysterie en ik weet niet of ik ooit het antwoord zou weten……

Als control-freak kan ik daar niet zo goed tegen… onwetendheid vind ik lastig… ik hou ook absoluut niet van verrassingen… Als we het toch over het Op en Top vrouw zijn hebben… laat ik dan even iets persoonlijks vertellen over Op en Top vrouw… In de maand februari gaan we op tour en weet je… dat vind ik best spannend. Niet het op tour gaan op zich.. maar het zelf organiseren van de tour. Vaak worden we uitgenodigd en is er een organisatie die de locatie regelt, de kaartverkoop organiseert en ons voorziet van loon… En nu zijn wij zelf verantwoordelijk. En dat is best spannend kan ik je vertellen. Helemaal als je plekken hebt bedacht waar je zelf geen contacten hebt en je moeilijk kan inschatten hoeveel kaartjes je verkoopt. En wat doe je dan? Stel je een soort van ultimatum… oké als een week van te voren minimaal 80 kaarten hebben verkocht gaat het door…. Of ga je volledig in vertrouwen de tour in dat God voorziet… Ik vind dat best lastig zal ik eerlijk toegeven…. Ik wil niet kleingelovig overkomen.. maar misschien ben ik dat wel…. Wat nou als je straks een publiek van 50 man hebt en we zelf niet uit de kosten komen … Natuurlijk kunnen wij nog steeds tot zegen zijn voor die 50 vrouwen … maar laat ik niet te schijnheilig zijn.. wij willen ook graag uit de kosten. En het maakt me echt niet uit als ik zelf wat minder verdien… ik heb er werk naast… maar een aantal van ons leven echt van de muziek… een ook die willen het met liefde voor minder of misschien wel gratis doen.. maar is dat fair? Vroom? of juist schijnheilig?

Ik heb altijd bewondering voor de mensen die wandelen in een zee van geloof… ik vind dat soms best lastig. Misschien omdat ik een control-freak ben, of misschien omdat ik veel op mijn ratio doe… maar misschien ben ik op sommige gebieden gewoon kleingelovig….

Afgelopen week hoorde ik een preek en dat ging over hoop… Vaak gebruiken we het woord hoop als een soort van positief denk iets… Maar eigenlijk zeg je dat als je hoop hebt, je vertrouwd dat God doet wat hij beloofd. Mooi hè ! Super mooi, al heb ik soms wel het idee dat wat Hij beloofd compleet iets anders is dan dat ik verwacht….

Geloof en vertrouwen… tja ik moet nog een boel leren en gelukkig heb ik een heel leven om er beter in te worden en me in vertrouwen uit te strekken naar wat God beloofd. Ondertussen train ik me in geloof, lach ik om de tampon die uit mijn fluit rolt en geniet ik van de knipogen van God in mijn dagelijkse momenten.

Liefs Barbaraimg_9808

De witte molen

IMG_0070.JPG

Op een afgelegen plek in het verre België zit ik met mijn hubby, schoonzus en zwager in een oude molen. Heerlijk even een weekendje weg zo aan het begin van het jaar. Lekker relaxen, de omgeving verkennen, lezen, spelletjes doen en heel veel eten. Komend jaar hebben Christien, Gezina en ik ook zo’n weekendje gepland. Lekker in een hutje op de hei een weekendje schrijven, lanterfanten, wandelen en natuurlijk shoppen en uit-eten (Ja ja ik ga vrijwillig met andere shoppen…. ) Want een nieuwe omgeving geeft een frisse wind aan mooi bedachte plannen.

Over die plannen wil ik nog een beetje meer schrijven dan dat ik in de vorige blog geschreven heb. De komende maanden gaan we eerst lekker bezig met de huidige show. Morgen hebben we een schrijverssessie en een repetitie met onze pianist. Een aantal liedjes gaan we een beetje aanpassen. Hier en daar een extra danspasje en wat mooie harmonietjes toepassen om het nog mooier te maken. Ook gaan we de tekst van ons themalied Op en Top vrouw herschrijven. Dit na dat ik de laatste show begon met de tekst van het coupeetje van Christien, vervolgens opeens uit het niks twee hele nieuwe zinnen zong en Gezina zo van haar apropos was dat ook zij een compleet nieuwe tekst verzon. Deze nieuwe tekst bracht ons op nieuwe ideeën en voilà.. de herschrijving is een feit. Haha, zo gaat dat bij ons. Tot nu toe hebben we elke show wel een improvisatie momentje gehad. Ach ja, het houdt ons scherp en soms zijn ze muzikaal zelfs erg uitdagend 😉

Maar goed, dat hutje op de hei dus… Eerst nog even over de maand april en mei. Tot nu toe hebben we in deze maanden geen shows staan. We hopen dat er nog een aanvraag komt, maar verder gebruiken we die maanden voor ons nieuwe idee: een Moederdag -concert. Het tweede weekend van mei is het moederdag en we dachten, daar moeten we wat mee. We hebben drie ontzettend leuke nieuwe jurkjes besteld en de creatieve inspiratie golf wordt hoger en hoger en we wachten met smart dat die ons overspoelt.

We zitten zelf te denken om de huidige show een beetje aan te passen zodat moeders met hun dochters naar de show kunnen komen. Hier en daar een liedje vervangen met een aantal nieuwe liedjes en hier en daar de teksten van wat huidige liedjes aanpassen. Wat nieuwe media en in onze nieuwe jurkjes moeten we er dan klaar voor zijn… ehm.. niet te snel. We willen hier goed over nadenken. Maar één van ons is zelf moeder, wel zijn we alle drie dochters en hebben we alle drie een compleet verschillende band met onze moeders. Daar kunnen we natuurlijk ook over zingen. We zitten verder te denken aan onderwerpen over de vriendschap maar ook de strijd tussen moeders en dochters. Of over het verdriet als je je moeder verloren, de band niet is wat je hoopt of als je als moeder je dochter verloren hebt. Natuurlijk willen we ook de grappige kanten bezingen. De eerste keer dat je, je vriendje aan je moeder voorstelt en de keer dat je moeder hip probeert te zijn en je, je kapot schaamt. Of dat moment dat we als dochters allemaal hebben vroeg of laat, als je man tegen je zegt: Goh jij lijkt echt op je moeder….

We zouden niet Op en Top vrouw zijn als we niet jullie ideeën wilde horen. Dus bij deze voel je vrij om ons te berichten als je leuke, mooie of ontroerende ideeën hebt voor het Moederdag concert. Wanneer deze plaats gaat vinden is nog niet helemaal zeker, maar wel is zeker dat het meer dan 1 concert wordt. Ook horen we graag als je het tof lijkt om een moederdag-concert bij jou in de buurt te organiseren. We zijn nog opzoek naar te gekke plekken om de show uit te voeren.

Maar goed, dat hutje op de hei… ja.. dan is het moederdag concert geweest… waarom gaan we dan nog in een hutje op die veel besproken hei? Nou…. we gaan bezig met een kersttour. Een compleet nieuwe show rondom de feestdagen, een nieuw jaar, hoop, moed en een heleboel kerstgedoe 😉 We hebben qua kostuums al flink ingeslagen. Onze mannen hebben het zelfs al over een grotere aanhangwagen. Volgens ons wordt het hysterisch met alle typische herkenbare onderwerpen zoals: de stress om het kerstdiner, de verplichte bezoeken bij de schoonfamilie, de strijd met afvallen na het kerstdiner en die altijd goede voornemens die we na een week weer de deur uitzetten. Ook hebben we iets bedacht met een bijzonder nieuwe schort, wit bont en een afschuwelijke cape… o ja en Gezina gaat als kerstboom… of zoiets… ik mag natuurlijk niet te veel verklappen 😉 Kortom het wordt een feestje. We zullen ook een wat serieuze noot laten horen over geliefde die we extra missen rond de feestdagen, het alleen zijn met kerst terwijl je vriendinnen bij de schoonfamilie zit en de angst voor het nieuwe jaar.

Jullie horen het alweer, we zitten zo aan het begin van het nieuwe jaar vol nieuwe ideetjes en we zijn dan ook vol verwachting. Maar we zijn ook ontzettend dankbaar. 2016 was absoluut niet zo’n succes geweest zonder God en zonder jullie. En daar willen we jullie heel erg voor bedanken. We zien uit naar 2017.

Vind je het leuk om ons te ontmoeten, wil je ons uitnodigen of wil je meer weten over de huidige show, het moederdag-concert of de nieuwe kersttour? Dan mag je ons berichten op Facebook, mailen via de site of hier op de blog een berichtje achterlaten.

Nogmaals ontzettend bedankt voor jullie support en tot snel

Liefs Op en Top vrouw

img_9726

Verleden – Heden – Toekomst

img_9597

Lieve lezer,

Het is alweer eventjes geleden… maar hier ben ik weer. Wat een heerlijk jaar was 2016. Voor mij was het absolute hoogte punt Op en Top vrouw. Naast dat ik twee super leuke vriendinnen heb gekregen, hebben we gemerkt dat Op en Top vrouw een gat vult en dat we met onze liedjes mensen mogen raken….

Pff klinkt best arrogant… zo bedoel ik het niet. Het maakt me juist klein en ontzettend dankbaar. Wat bij ons begon als een idee, werd een droom en de droom werd een plan en het plan werd een show en de show raakte honderden vrouwen door heel Nederland.

Even terug in de tijd…

Na maanden voorbereiden was afgelopen april (2016) de try-out. Wat was het een succes en niemand van ons had gedacht dat we in datzelfde jaar de show nog 10 keer zouden spelen. Natuurlijk hoopte we dat we een aantal boekingen zouden krijgen, maar zoveel.. het was overweldigend. We zijn op plekken geweest door heel het land. In plaatsen waar sommige van ons nog nooit van gehoord hadden -> Mussel, Tubbergen, maar ook in grote plaatsen zoals Rotterdam en Drachten. We hebben in kleine theaters gestaan en in kerken. Ook hebben we muzikale optredens gehad in restaurants waar je nauwelijks met de auto kon komen en hebben we een show gehad waarbij het publiek 75+ was, waarbij dat éne omaatje op de derde rij trouw haar middagdutje deed tijdens de show en bij het liedje van Christien over daten het hards gelachen werd.

Als je me zou vragen wat ik het mooiste optreden vond, zou ik dat eerlijk gezegd niet zo kunnen noemen. De optredens waren allemaal op een verschillende manier bijzonder. Het optreden op Opwekking was overweldigend. We hadden alleen nog maar de try-out gehad en waren nog totaal niet bekend en toch zat de theatertent propvol en zijn er 500 vrouwen terug gestuurd naar hun tent. Het optreden in Mussel vond ik persoonlijk heel bijzonder,  omdat naast mijn zussen en moeder – ook mijn oma van 95 aanwezig was. Ze kon helaas de tekst niet goed verstaan, maar ze heeft onwijs van Bas genoten op de piano. En natuurlijk vond ze de jurken met petti-coats enig. Het optreden in Rotterdam was ook fantastisch. De vrouwen waren lovend en heel uitbundig. Na mijn idee werd er daar harder gelachen en ook harder gehuild, dan waar dan ook. De vrouw die na de tijd naar mij toe kwam om te vertellen dat ze geen christen was, maar we haar aan het denken hadden gezet, raakte mij. Toen besefte ik nog meer dat Op en Top vrouw meer is dan alleen maar een show met grappige of ontroerende liedjes.

De persoonlijke getuigenissen die we mogen horen van de bezoekers tijdens de pauze of na de show zijn geweldig en elke show anders. Bij de oma-tjes werd toch enigszins bezorgd gevraagd of ik wel weer met Joel mee naar huis mocht (aangezien het liedjes trouwjurk over het huwelijk gaat en ik ook… hoe zal ik het zeggen….. de minder lovende kanten bezing 😉 ) Bij de show in Rotterdam was er een moeder met haar dochter. De moeder was helemaal ontroerd en kwam ons in tranen bedanken. De reacties die we krijgen op onze persoonlijke liedjes zoals: Ik mis je zo, opgebrand en tijdelijk afscheid, zijn uit het hart gegrepen.

Wat eigenlijk nog het grappigst is, is dat ik zelf helemaal geen ‘vrouwen’ typ ben. Dat klinkt een beetje bijzonder, maar ik zal het uitleggen. Ik ben niet iemand die van jurkjes houdt. Vroeger speelde ik met knex en niet met barbies. Ik vind de notebook en dreamgirls verschrikkelijk en ik zou niet weten hoe je, je met foundation en allerlei kwasten en potjes je goed en mooi op kan maken…. (dat is misschien ook wel te zien tijdens de show, mijn excuses). Met z’n allen naar de wc gaan vind ik onpraktisch en ik winkel het liefst in mijn eentje. Ik weet nog goed dat na het optreden tijdens het puur2 event ik al die vrouwen helemaal zat was…. Haha…. we hadden de show in drie delen gespeeld en waren de hele dag aanwezig op een vrouwendag. Na afloop van de show heb ik mijn man opgezocht en gezegd: Zo en nu nacho’s een biertje en een aflevering Top Gear….. tja…. het is wat….

Ook al ben ik niet een ‘meisje- meisje’. Toch ben ik helemaal thuis bij Op en Top vrouw en heb ik onwijs veel zin in dit nieuwe jaar. Er staan veel mooie dingen op het programma. We mogen sowieso deze show nog 7 keer spelen. Ook zijn er plannen voor een moeder-dochter concert en staat deze zomer in het teken van het schrijven voor een kerst-show. Jaja je hoort het goed…. het nieuwe jaar is nog maar net begonnen en er zijn al plannen voor December.

Ook heb ik het goede voornemen om vaker te bloggen. Elke twee week een stukje, misschien vaker. Maar pin me er niet op vast… ik ken mezelf en mijn goede voornemens, vaak is het een vage richtlijn… voor de maand januari… hihi… maar ik ga mijn best doen. Ik merk ook met het schrijven van deze blog dat ik heel veel mooie verhalen van bezoekers niet zo 1,2,3 kan verzinnen. En dat is eigenlijk jammer. Zo is het bloggen voor jullie een mooie manier om mee te gaan in ons bestaan als Op en Top vrouw en is het voor mij een mooie manier om deze prachtige herinneringen vast te leggen en later nog eens terug te lezen.

Hoe 2017 eruit gaat zien vertel ik later deze week!

Voor nu – doei!

Liefs Barbara

img_9577

Let’s go!

86c3d6aa27284ab2265303eda9e2d657

De teenslippers liggen alweer in de kast en met nog een beetje kleur op onze huid is dan toch echt weer het ‘drukke leven’ begonnen. Na weken lang lanterfanten, niks doen, of juist heel veel doen waar je verder nooit aan toe komt…. is het tijd voor de ‘normale’ gang van zake. Je weet wel… werk enzo…

Toch zit de zon nog in onze huid en kijken me met een glimlach terug op hopelijk een mooie vakantie. Aan het Ledro meer in Italië was de structuur ver te zoeken. Ik ben stiekem wel blij dat alles weer begonnen is… vakantie is heerlijk.. maar ik functioneer toch het best met to do list, een strak-geplande agenda en ritme in mijn dag.

Een nieuw schooljaar is voor mij altijd een soort van oud en nieuw gevoel… ik mag van mezelf altijd nieuwe kleren kopen en nieuwe schoolspullen.. klaar voor een nieuw jaar met nieuwe kansen en mogelijkheden. Heerlijk! Ik maak trouw mijn ‘alles wat ik dit jaar wil doen’, lijst en luidkeels ben ik hardop aan het brainstormen tegen mijn man. Die net als elk jaar stilletjes naar mij luistert. Af en toe glimlacht hij naar mij. Hij weet wel beter. Minstens de helft van de lijst kom ik niet aan toe…. net als afgelopen jaar.

Ik vind dat niet erg. Ik bedoel.. ik heb dan toch een deel gedaan van de lijst.. – goed genoeg. En daar zeg ik me wat… Waar vroeger mijn lijst bestond uit: ‘meer gitaar willen spelen, meer sporten, mijn rijbewijs halen, vaker bloggen.. en dat soort dingen… is mijn lijst anders. Helaas staan ook deze er allemaal weer op (ja ik heb nog steeds niet mijn rijbewijs)… maar toch is het anders.. Ik wil niet zozeer meer of minder maar ik wil wat anders. Mijn lijst heeft nu zinnen als: leren dat niet perfect ook goed genoeg is – staar eens uit het raam – doe 1 ding tegelijk – maak een gebedswandeling – wees dankbaar – niet meer klagen – werk aan een positieve houding… en geen telefoon naast het bed.

Ik hoop dat ik het dit jaar kan waarmaken… mijn lijstje.. helemaal afvinken. Oh en weetje wat ik ook heb besloten.. niet meer zoveel lijstjes te maken. Gewoon lekker doen – leven – genieten. Mijn maandag heb ik geroemd tot ‘lijstjes-vrije maandag’. Als ik zin heb om mijn lessen voor te bereiden dan doe ik dat en anders niet. Ik begin op de dinsdag pas om 12:30 uur… tijd zat toch?

Met goede kracht vooruit… het lukt me al een week 😉

 

Op en Top vrouw 2

‘Terwijl iedereen verliefd wordt op haar glimlach,

wacht zij op degene die valt op haar littekens’.

In de vorige blog heb ik het over het gezin en kids. Hoe druk wij zijn als vrouwen en alles zelf proberen te handelen. Hoe wij carrière en ons gezin en het huwelijk proberen te balanceren en alles draaiende proberen te houden. Maar misschien ben jij wel alleen.

Wist je dat 1 op de 3 tussen de 20 en 30 een burn out heeft of overspannen thuis zit? In deze maatschappij is iedereen vatbaar voor vermoeidheid. Er moet zoveel en er wordt abnormaal veel van je verwacht. Als je af-gestudeerd bent, hoor je meteen fulltime te werken… Toch?

Wie bepaald dat? En hoe komt het toch dat wij als vrouwen zo vatbaar zijn voor het willen ‘passen’ in de kaders van de maatschappij? Misschien moeten we niet ‘waarom’ vragen, maar: ‘hoe blijven we dicht bij wie we zijn’. Hoe wordt wat je ‘kan’, niet wie je ‘bent’?

Ik merk dat doordat ik getrouwd ben, een rem heb op mijn drukte. Mijn man. Niet omdat hij af en toe aandacht wil, maar omdat hij van mij houdt en ziet wanneer ik te ver ga. Hij trapt soms voor mij op de rem. Hoe graag ik alles ook zelf wil doen, ben ik hem dankbaar dat hij dit ziet als een belangrijke taak binnen het ‘hoofd van het gezin zijn’. Maar wie is je rem als je single bent?

Getrouwde mensen grappen wel eens: ‘Geniet er maar van, van dat single zijn. Je hebt nog helemaal geen verplichtingen’. Wat een onzin! Tuurlijk heb je als single zijn ook verplichtingen. Je hebt minstens net zoveel verantwoordelijkheden als een getrouwd iemand. En misschien ligt er zelfs nog wel meer druk op je als je single bent. Want hoevaak krijg jij wel niet de vraag: ‘En hoe gaat het in de liefde’. Of de opmerking: ‘ Je zult wel full time werken, want je hebt nog geen kinderen’. Wat een stomme opmerking!

Onbedoeld rusten er soms hele rare verwachtingen op singles. Een goede vriendin van mij is 30 en single. Ze heeft het daar best moeilijk mee, en voor haar gevoel is haar leven ‘minder’, doordat ze alleen is. Als ze om haar heen kijkt ziet ze dat meiden rond haar leeftijd en vaker nog iets jonger allemaal stuk voor stuk trouwen. Het maakte haar onzeker. De druk van de maatschappij hielp niet mee. Ondanks dat mensen het goed bedoelde, voelde ze zich gepushed in het vinden van een man. Ze koppelde het alleen zijn aan haar identiteit. En dit resulteerde in een relatie starten met iemand die helemaal niet goed voor haar was. Ze settelde voor veel minder dan haar waarde. Ze ging voor de man die haar wilde omdat ze zo mooi glimlachte, maar haar niet meer wilde toen hij haar littekens ontdekte….

Jij –> een op en top vrouw! Verdient het allerbeste! Er ligt een plan voor jouw leven klaar. Ga voor een man die van je houdt zoals je bent! Iemand die gaat voor je glimlach en voor je littekens. Don’t settel for second best! Geniet van het leven en doe je eigen ding. Niemand kan bepalen hoe jouw leven eruit ziet, behalve jij. Als fulltime werken niet bij je past, doe het niet. Als je een rem nodig hebt, vraag een vriendin die jouw agenda in de gaten houdt en je helpt met je grenzen. We leven in een maatschappij dat je zelf heel duidelijk je grenzen moet aangeven. Laten wij als vrouwen een oogje in het zeil houden en onze vriendinnen bemoedigen en helpen.

Voor de tour mocht ik een liedje schrijven over single zijn. Dit is een klein stukje van het liedje. Misschien lijkt jouw prins de weg wel kwijt…. maar je bent niet alleen! Je hebt geen man nodig om je compleet te maken. Het mag je leven absoluut verrijken. Maar jij bent niks minder, als je alleen bent! Je bent prachtig! En er zijn heel veel mensen die van je houden! Zo dat wilde ik even kwijt!

Alleen zijn is voor mij geen straf, en toch voel ik me niet helemaal af

Ze zeggen: alles komt op zijn tijd, maar mijn prins, hij lijkt de weg wel kwijt.

(Single – Op en Top Vrouw)

Liefs Barbara

Op en Top vrouw

12718363_1658699351058633_1272163123118262091_n

Vrouwen aan de top… alsof we nog niet genoeg regelen!

Voel jij je wel eens ‘Op en Top’ vrouw? Nou ik zeker wel. De week voor dat ik ongesteld moet worden en alles wel kan eten wat los en vast zit. Of ik boos wordt om niks. Of dat moment dat je net 20 minuten gedaan hebt over je haar en je tot de conclusie komt dat je een ‘bad hair’ day hebt en wat je ook zult proberen, het niet veel beter zal worden. Tja… die momenten heb ik zeker….En jij?

‘Op en Top vrouw’ is de naam van de liedjescabaret voorstelling waar ik samen met twee andere vrouwen zo goed mogelijk het ‘vrouwzijn’ vertolk. 29 april hebben we onze try out. Voor deze voorstelling moeten we ons verdiepen in het ‘op en top vrouw’ zijn. Wat is dat nou eigenlijk?

Onze themasong heet natuurlijk ‘Op en Top vrouw’ en de tekst is als volgt:

Ik ben op en top vrouw. Er is niets wat ik daaraan veranderen zou. 

Op en top vrouw, ik ben uniek dat maakt me trots als een pauw

Op en top vrouw, wauw wauw wauw. 

Mooie tekst (al zeg ik het zelf 😉 ) Maar soms ben ik helemaal niet zo trots op het vrouwzijn. Als ik weer eens chagrijnig ben en ik alleen maar mijn hormonen de schuld kan geven. Of van mijn eigen moodswings in de war rak. Helaas is die eerste zin lang niet altijd vanzelfsprekend. We zijn eerder geneigd om onszelf te vergelijken met anderen en we hebben lijstjes met punten die we maar al te graag zouden willen veranderen.

Het doet me verdriet dat er zoveel vrouwen zijn die niet blij zijn met zichzelf. En geloof me ik heb het ook tegen mezelf als ik zeg. ‘Ik wilde dat iedereen zag hoeveel potentie er in haar ligt’. Maar vaak zien we alleen de buitenkant, en worden we geconfronteerd met hoe de maatschappij vindt, dat onze buitenkant eruit moet zien.

Als ik kijk naar alle liedjes die we geschreven hebben met wat wij als vrouwen wel niet allemaal kunnen ben ik dankbaar dat ik een vrouw ben. En het maakt met trots om vrouw te zijn!We hebben en kunnen het allemaal:  Moederliefde, vriendin zijn, huisvrouw, dochter zijn, bouwen aan een gezin, en ook werken aan een carrière, onze man dienen, of misschien zijn we nog opzoek naar die ene. En laten we ook nog even de bevalling noemen… ehm hallo… wij vrouwen zijn geweldig!

Op een goeie dag zorgen we dat iedereen fatsoenlijk de deur uit gaat, zorgen we dat we er zelf mooi bijlopen, gaan we naar ons werk, nadat we de kids bij de oppas of op school hebben gedumpt. Regelen we onze privé afspraken in onze pauzes en doen we naar het werk nog even snel boodschappen want in al je gastvrijheid heb je de buren uitgenodigd om te komen eten. Natuurlijk wil je dan een nieuw recept proberen (mooi excuus om een nieuw tijdschrift of kookboek te kopen). Tijdens onze fietstocht bellen we nog even met die en die en beantwoorden we (met gevaar voor eigen leven) snel een paar emails. Eenmaal met de kids weer thuis beginnen we dapper aan het huishouden, entertainen we de kids en beginnen we aan het avond eten. Als manlief thuis is mogen we hem eerst even niet lastig vallen, dan moet hij even uit zijn ‘werkbox’ en als hij eenmaal geland is luisteren we naar zijn korte uitleg over zijn dag. We bespreken de dag aan tafel en als het eten op is en de buren weer naar huis begint het spitsuur met de kinderen die naar bed moeten. We hangen snel nog even een wasje op en lezen een verhaaltje voor. Als de kinderen op bed liggen, leggen we de kleren klaar voor morgen. Maken we onze salade of smeren we ons brood. Dat bespaard weer tijd voor morgen. En als de rust is teruggekeerd en je kunt even zitten, krijg je een liedje in je hoofd en begint je creatieve brein je rust te verstoren. Vol ideeën stappen we in bed met onze ‘ to do’ list op ons nachtkastje. Stel je voor dat je midden in de nacht een briljant idee hebt voor het kinderfeestje van je dochter. Dan kunnen we die meteen opschrijven.

Ehm.. ik mag dan geen kinderen hebben, maar toch komt deze dagen (hier en daar wat anders) regelmatig voor in mijn weken. Ik heb ook dagen dat ik lekker niks doe en klets met vriendinnen, serie kijk, wandel en ik kan ook heel goed lanterfanten. Maar soms voel ik me dan schuldig…. want wat heb ik voor nuttigs gedaan die dag?

Als we nou eens minder serieus zijn en meer genieten van het vrouw zijn. We zijn ‘op en top’ vrouw! Dat mag ons trots maken. Wij kunnen dingen die mannen niet kunnen. We zijn een ster in multitasken, we hebben oog voor detail, we hebben radars die afgaan als het met een vriend even niet zo lekker gaat, we kunnen uren lang vertellen zonder eigenlijk iets zinvols te zeggen. We zijn goed met to do lijsten en zorgen voor iedereen die binnen een straal van 50 meter komt. Wij zijn uniek! We moeten niet vergelijken, we moeten niet twijfelen, we moeten niet angst hebben voor wat er allemaal mis kan gaan. We mogen genieten en trots zijn!

Ik ben op en top vrouw! Wauw wauw wauw!

Laten we dat over ons leven proclameren, net zolang totdat we het geloven!

Liefs Barbara

Ps: Er zijn nog kaartjes –> Check opentopvrouw.nl