Opgebrand

Morgen is het zover! Het artikel over de burn out komt online op de BEAM site. Afgelopen woensdag is Charlotte de redactrice van BEAM bij mij thuis geweest en hebben we een mooi en open gesprek gehad over de anderhalf jaar dat ik thuis zat.

Het effect wat het heeft gehad op mezelf, maar ook vooral op andere maakt me de laatste tijd emotioneel. Tot dat ik een paar week geleden toen ik het zelfgeschreven nummer over de burn out bij mijn ouders zong, had ik nog niet gehuild over hoe de burn out andere geraakt heeft. In dat geval mijn ouders. Mijn ouderlijk huis was in de tijd van de burn out mijn veilige haven. Als ik mezelf als het ware uit de burn out wilde tillen, ging ik naar mijn ouders. Joel bracht me en haalde me weer op als ik klaar was om thuis te komen. Zo heb ik in die anderhalf jaar heel wat tijd doorgebracht bij hen.

Al pratend met Charlotte merkte ik dat ik een brok in mijn keel kreeg. Eigenlijk om verschillende redenen. De onbegrip die er van nabije vrienden of familie is geweest. Het feit dat zoveel jongen mensen een burn out krijgen in deze prestatie gerichte maatschappij. En de dankbaarheid van de mensen die het wel begrepen en er door dik en dun zijn geweest in deze periode.

Een aantal weken geleden zat ik achter de piano en kwam er langzamer hand een tekst uit mijn mond en een pianopartij uit  mijn vingers. Voor de kleinkunst Theater Tour stond een liedje schrijven over de burn out al op mijn to do lijstje. En hier was ie dan. Het refrein van het liedje dat ik geschreven heb zegt:

Opgebrand, de Regie lijkt niet meer aan mij

Uitgeblust, ik wil alleen maar rust, 

van het leven,

me volledig durven overgeven. 

Voor de tijd van de burn out leefde en wandelende ik met God, maar tijdens de burn out is de wandel veel intenser geworden en heb ik geleerd dat het oké is om de regie over te geven. Het laatste refrein van het liedje is dan ook een beetje veranderd.

Opgebrand, de Regie is niet meer aan mij

Uitgeblust, bij Hem vind ik mijn rust,

van het leven,

en kan ik mezelf overgeven.

Jezelf overgeven lijkt ‘not done’, in deze maatschappij. Controle, dat is belangrijk. Gelukkig hebben wij een God die graag de Regie in handen neemt en van ons houdt. En dan ben je misschien nog wel opgebrand of uitgeblust. Maar dan weet je ook dat je, je ogen omhoog mag richten en dankbaar mag zijn dat Hij je rust zal geven.

Nu geniet ik weer volop van het leven. Moe ben ik nog vaak en ook andere klachten steken zo nu en dan de kop op. Maar ik weet dat ik niet moet kijken naar de maatstaf van de maatschappij. Die maatstaf vormt mij niet meer. Ik kijk omhoog naar de Maker en vindt rust en blijdschap.

Lees het interview vanaf morgen op de BEAM site.

Liefs Barbara

Advertenties

Inspiratie Blog – Doe een disco dansje

foto11

Afgelopen maandag mocht ik weer werken op Jenaxl. Een middelbare school waar ik muziek en Experience geef (een combinatie vak van verschillende vakken). Zo leuk. Bij Experience zat een leerlingen geconcentreerd bezig met een opdracht terwijl ik vroeg om een filmpje die hij gemaakt had. Ik wilde deze graag op mijn usb stick zodat ik deze aan andere leerlingen kon laten zien. Hij keek mij aan en peilde even of dat ik zijn filmpje echt bijzonder vond, of dat ik van iedere leerling de filmpjes wilde. Ik vertelde dat ik van alle leerlingen de filmpjes wilde, maar dat ik zijn filmpje heel erg leuk vond en wilde gebruiken als materiaal voor de volgende lessen. Hij keek me aan en stond op. ‘Even een momentje’, zei hij en deed een aantal disco moves. Haha ik moest zo lachen. Wanneer heb jij voor het laatst een disco dansje gedaan omdat je blij was?

  • In het BEAM magazine hebben ze sinds een aantal edities de Juichmuur. In de Flair hebben ze de ‘Blij’ pagina. Dit zijn pagina’s toegewijd aan een bekende Nederlander die dingen verteld over waar hij of zij blij van wordt. Heb jij wel eens nagedacht over een ‘blij’ pagina. Waar wordt jij nou echt blij van. Als ik jouw ‘blij’ pagina zou lezen, lees ik dan allemaal grootse onderwerpen? Of vind jij ook geluk in de kleine dingen van het leven? Is jouw blik breed genoeg om de kleine dingen in het leven niet voor lief te nemen. Filteren jouw zintuigen alleen de grote ‘blije’ / ‘geluks’-momentjes? Of kan jij ook genieten van de wind door je haren op de fiets, koffie in de ochtend of de smaak van tandpasta als je naar bed gaat. Waar geniet jij van? Waardoor besef je dat je een gezegend mens ben?

  • Ik ben ervan overtuigd dat het belangrijk is om hier over na te denken. Om stil te staan bij wat het leven je geeft. Toen ik 17 jaar was vertelde iemand mij over een plaatje wat hij voor zich zag als hij naar mij keek. Hij zag een wazig, bewogen beeld. Alsof je rent en dan een foto maakt. Ik kan het me nog zo goed herinneren dat ik hier over nadacht en ik zeker wist dat dit het juiste beeld was over mijn leven. Ik rende door het leven, stond amper stil en keek bijna nooit om mij heen. Ik ben een doelgericht persoon en soms is het doel, alles wat ik zie en is mijn beeld van de weg ernaar toe bewogen en wazig. Ik zie alleen de eindbestemming en ik kijk niet om me heen, sta niet even stil en haal niet even diep adem en geniet van het moment. Als 17jarige werd ik bepaald bij het feit dat ik het leven voor lief nam en alleen maar echt genoot van de gehaalde doelen.

  • Wat ben ik blij dat ik in de jaren daarna veranderd ben. De doelgerichtheid is er nog steeds. En dit is ook absoluut niet verkeerd. Ik denk dat de doelgerichtheid mij al op veel plaatsen gebracht heeft. Maar ik heb geleerd om, om me heen te kijken. En eigenlijk kan ik dat pas echt sinds ik thuis heb gezeten met een burn out (bijna 2 jaar geleden). In die tijd had ik geen doel en was de reis juist belangrijk. Ik kon niks anders dan om me heen kijken en voldoening  halen uit de kleine dagelijkse dingen. S ochtends wakker worden en genieten van de zon die door mijn ongewassen ramen scheen. S middags een lekker kop je koffie drinken en lezen in de nieuwe Flow die net binnen was. S avonds op de bank met Joel en kaarsjes aan en luisteren naar een playlist van Spotify. Niks tegen elkaar zeggen. Gewoon genieten van de rust en het ‘onthaast’ zijn.

  • Ik merk dat juist nu ik werk, ik me weer heel bewust bezig mag houden met mijn ‘blij’ punten. Mijn ‘geluks’-momentjes. Tuurlijk de grote momenten zijn ook fantastisch. Het behalen van mijn docent Muziek diploma, aangenomen worden op mijn werk, zingen op de EO jongerendag, de bruiloft. Maar ik word ook heel blij van twee verschillende sokken dragen, kaarsjes bij het lezen, gekleurd plakband, quotes om door het hele huis te hangen, koffie, tarwegras door de smoothy, kletsen met een vriendin, knuffelen met Joel, lippenstift (waar vervolgens de hele mic onderzit), gekleurde pennen, de kleuren van de herfst, de geuren van de lente, gitaarspelen terwijl ik nog maar 4 akkoorden kan, post, fruitwater en nog zoveel meer.

  • Waar wordt jij blij van? En wanneer doe jij je disco dansje?

fotofoto 1

foto 4            foto 3